woensdag 4 november 2026

-60° (Sixty below)

-60° (Sixty below)
De nieuwe Pfister namen we mee van Essen en kwam gisteren op tafel.
Er worden 6 rondes gespeeld en elke ronde verloopt in 3 fases.
* Voorbereiding
Je trekt simultaan een kaart en legt die in je tableau. Stormen dekken actievelden af, explorers leg je onderaan. Wanneer je een kaart niet meer kan of wil liggen, dan discard je die en stop je met trekken (met een token kan je eventueel discarden zonder te moeten stoppen). Daarna krijg je energie, geld, stappen op het radio-track en speel je een station vrij of geef je energie af voor materie.
* Plannen
Je krijgt 2 workers en 5 kaarten van de grote stapel. Van die 5 kaarten mag je er 1 gratis houden in je hand en mag je voor 2 energie een extra kaart houden. De rest van de kaarten gaan naar de discard van de grote stapel.
* Acties
- Worker plaatsen en het voordeel krijgen waar je staat plus de actie uitvoeren. Vaak gaat dit over energie, geld, munten of kaarten krijgen. Of iets afgeven om bv een token te 'kopen' waardoor je je acties gaat versterken.
- Bouwen: je plaatst je station op een nieuwe tegel (afhankelijk van hoeveel engineers je hebt kan je een sterkere tegel kiezen). Die nieuwe tegel leg je naast een al ontdekte tegel en je mag de actie van een aangrenzende tegel doen. Wel opletten: geen 2 stations van jezelf naast elkaar bouwen, want dat levert minpunten op!
-Upgrade: afhankelijk van hoeveel 'aanwezigheid' je hebt kan je een upgrade bouwen. Je moet altijd in volgorde werken: level 1, level 2 of level 3. Maar je kiest wel welke upgrade van dat level je kan/wil bouwen. Daarna krijg je het voordeel dat je vrijspeelde.
- Gebruik een radar tile: activeer al je kaarten waar een radar-symbool op staat en koop daarna nieuwe kaarten. Explorer-kaarten gaan boven op je trekstapel, andere kaarten geven een voordeel, extra actie-plaats of endgame-scoring.
- Activeer een piloot of mechanicien: voer de actie uit die gelinkt is aan de token (ieder spel zal dit anders zijn, afhankelijk van setup.
- Passen: leg de stormen en explorers op je aflegstapel
Na ronde 3, 5 en 6 kies je 1 van de doelen (2 gemeenschappelijk, 1 persoonlijk) en mag je je scorings-token leggen als je aan de voorwaarde voldoet.
Na ronde 6 volgt er een endgame-scoring (alle punten zijn enkel op het einde van het spel). Je krijgt punten voor explorer-kaarten, andere kaarten, stations en upgrades, doelkaarten,...
Wie het beste scoorde is de winnaar.

Conclusie:
Thema spreekt niet zo aan en voel je ook niet tijdens het spelen. Of dit nu op Antarctica is op de woestijn of op mars, het maakt echt niet uit. De artwork en vooral de componenten zijn wel mooi. Maar hadden andere kleuren mogen hebben (zwart op zwarte ondergrond of wit op witte ondergrond is soms moeilijk om snel te spotten).
Symbolen zijn vrij ok maar soms (te) klein. De rulebook echter is een ramp. Heel slecht. In die zin dat er foute benamingen bij staan, het in de verschillende talen anders uitgelegd wordt, het niet consistent is (rulebook zegt het zo, iconografie-bijlage zegt het anders) en dat er gewoon grove misprints zijn. Dikke buis!
Ook component-gewijs heb ik wel bedenkingen. An sich is de gerefurbished plastic zeker ok van kwaliteit en ook mooi afgewerkt. De kaarten zijn echter flinterdun. Ik ben geen sleever, maar zou het hier wel overwegen omdat ik vrees dat die anders heel snel kapot zullen gaan. Prijs-kwaliteit had echt wel beter gemoeten.
Gelukkig is de gameplay wel heel goed. Het DNA van zijn andere spellen vind je hier wel terug. Tokens kopen om je acties beter te maken in combi met deckbuildig komt duidelijk van GWT. Het vele kaarten krijgen en zelf kiezen wat je gaat scoren en waar je je gaat op concentreren is iets wat je in Boonlake terug vindt. En beide mechanismes zonder het racen op een bord.
Herspeelbaarheid is ook supergroot wegens zoveel verschillende piloten/mechaniciens, dubbelzijdige en meerdere tegels om te ontdekken en als set-up, veel en soms tegenstrijdige doelenkaarten, endgame-scoringkaarten,... Elk spel zal je dus anders gaan spelen afhankelijk van wat er op dat moment punten gaat opleveren.
Ik ben fan!

zondag 1 november 2026

Kamelot @ Poppodium013 Tilburg

Kamfest.
Moest het nu enkel voor Kamelot zijn, was ik niet gegaan. Maar Temperance en Kamelot, dan blijven we natuurlijk wel kijken.
Paar nieuwe nummers van de nieuwe cd, voor de rest vrij gelijkaardig aan de shows die we al eerder zagen. Alleen was deze keer niet Melissa Bonny maar Clementine Delauny gastzangeres. En hoewel ze een goeie zangeres is, kan ze niet tippen aan Melissa Bonny, die veel meer mogelijkheden heeft met haar stem.
Het blijft wel altijd leuk om Kamelot te zien maar het zal nooit de groep worden waar we speciaal naar uitkijken.
En aangezien het nog wel een eindje rijden was naar huis vertrokken we een kwartiertje voor het einde van de show. 

Exit Eden en Blackbriar @ Poppodium013 Tilburg

Na Temperance kwamen nog Exit Eden en Blackbriar als voorprogramma aan bod.
Exit Eden maakt van popnummers een metalversie. En dat werkt goed. Het was voor hen dan ook een 1e keer op tour, dus wij hebben de exlcusiviteit gehad om dit mee te maken. Tijdens het concert was het gewoon meezingen en klappen. En vooral genieten. Fijn ook dat Michele gastzanger was.
Daarna was het de beurt aan Blackbriar. Die hebben we al een aantal keer gezien en iedere keer opnieuw gingen we weg tijdens hun concert (iets drinken of eten of gewoon eerder naar huis). En ook nu was het duidelijk dat we dit niet goed vinden.
Exit Eden

Blackbriar

Temperance @ Poppodium013 Tilburg

Kamfest in Poppodium013.
Maar het is vooral voor Temperance dat we afzakken naar Tilburg. Zij zijn opener voor de 2e dag. En met de release van de nieuwe cd wil ik de kans om de nieuwe songs voor de 1e keer live te horen zeker niet missen!
En het was een schot in de roos. De nieuwe liedjes klinken live zoveel keer beter. En ik was helemaal verkocht bij 'Lean into fear'. Wat een stem heeft Kristin! Alleen jammer dat ze maar 40min tijd hadden op het podium, voor mij had dat minstens het dubbele mogen zijn.
Ook altijd fijn om daarna nog wat muziek-vrienden te zien en een praatje te kunnen maken met Marco, die zoals gewoonlijk wel eens bij de merch kwam kijken.