Happy 44 to me!

Happy birthday to me! 🥳

Ik had een heerlijke dag. 

Ontbijt met koffiekoeken, leuke cadeaus, aperitief en bbq.
In de namiddag nog een ijsje van IceIceAmy, speciaal voor mij gehaald omdat ik er zelf niet geraak. Concordia gespeeld. 

En als kers op de taart mee kunnen stappen tot aan het park en terug. Eindelijk wat meer vrijheid ipv aan huis gekluisterd zitten 😀

Frantic

Frantic
Een mix van uno en exploding kittens met wat events.
In je beurt speel je een kaart door het kleur of het cijfer te volgen. Er zijn ook speciale kaarten die de kleur of cijfer kunnen veranderen, speciale kaarten die je laten kiezen wie een beurt moet overslaan, wie kaarten bij moet trekken,... En wanneer er een zwarte kaart gespeeld wordt, volgt er een random event.
De ronde stopt wanneer iemand kan uitspelen of wanneer een event dit zegt.
Het spel is gedaan wanneer iemand x-aantal punten heeft (afhankelijk van of je een kort, gewoon of lang spel kiest).

Conclusie:
Artwork is kleurrijk, maar de vele verschillende soorten speciale kaarten (om kleur/cijfer te veranderen) waren bij mij niet altijd direct duidelijk. De 'plus 4' en 'evenwaardig' en 'fantastisch' zijn op het eerste zicht zo gelijkend dat je er niet altijd bij stil staat dat er nog iets extra volgt en de tekstkleur springt er niet uit zodat het iedere keer goed kijken is.
Gameplay-gewijs is dit helemaal mijn ding niet. Ik vind Uno niet leuk, ik vind Exploding Kittens niet leuk,... Laat staan als dit dan een mix is van dit soort spellen. Maar voor wie van dit soort party-games houdt, zal deze wel een leuke aanvulling zijn. Mij doe je er echter geen plezier mee, dan speel ik wel Lama als het niet anders kan.

Excalibur

Excalibur
Beetje social deduction en met de winnende tegel in hand overblijven. (Zoals Love Letter maar met iets meer win-condities en mogelijkheden).
In een beurt ga je simultaan tegels aanvullen tot 4, daarna kies je simultaan 1 van die 4 die je gaat uitvoeren. Dan worden die in spelersvolgorde uitgevoerd (behalve een aantal waar dit specifiek op staat dat die eerst aan bod komen) en dat zijn vaak acties als stelen van een ander, extra tegels trekken, tegels terug leggen, naar een hand kijken, alle zwaarden krijgen,...
Wanneer er 1 deel van de 3 op het spelbord leeg is, is dit de endgame-trigger. Na die ronde is de winnaar bekend. En dat is de speler die excalibur in zijn tegelsetje heeft, tenzij hij ook het vervloekte zwaard in hand heeft. 

Conclusie:
Artwork en afwerking is over the top. Heel mooi met die reliëf-tegels en die zwaarden om het bord in 3 te verdelen. Maar helemaal niet nodig voor gameplay. De artwork zelf is wel heel leuk in thema en kon mij wel bekoren.
Gameplay was vrij random en luck-based. Er zijn heel veel tegels en je moet echt geluk hebben welke je net trekt op het goeie moment. Sommige acties zijn heel sterk en andere wegen daar dan niet tegen op. Aangezien excalibur ook constant wisselt van speler door het stelen en andere acties, kan je helemaal niet zeggen wie gaat winnen en komt het er echt op aan van wie het spel kan gedaan maken op het moment dat hij de winnende tegel in bezit heeft.
Dit duurde veel te lang voor een simpel spelletje, geef mij maar Love Letter!

Istanbul

Istanbul
Zelf hebben we het dobbelspel, maar de grote broer hadden we nog niet eerder gespeeld.
In je beurt ga je je werker met schijfjes 1 of 2 stappen verplaatsen. Dan laat je op dat actieveld een schijfje achter of raapt een schijfje op (wanneer je daar al eerder een actie deed) en voer je de actie uit.
Acties zijn vaak resources of munten krijgen of verhandelen voor andere resources/munten of robijnen. Of je neemt een kaart die je voordelen geeft bij bepaalde acties (éénmalig). Ook is er een veld waarbij je al je schijven terug neemt en eentje waarbij je een 'familielid' (andere pion in jouw spelerskleur) kan uitsturen naar gelijk welk actieveld.
Wanneer er een andere speler op het actieveld staat, moet je die 2 munten betalen, anders kan je de actie niet uitvoeren. Staat er een familielid van een andere speler, dan krijg je 3 munten of een kaart. Staat er een andere pion, dan kan je munten betalen voor een extra resource of kaart.
Wie het eerste 5 robijnen heeft, zorgt voor de endgame-trigger. Diegene met de meeste robijnen wint (bij gelijkspel wordt verder gekeken naar bv munten, resources,...).

Conclusie:
Artwork is basic maar duidelijk.
Gameplay is vrij gelijklopend met het dobbelspel. Maar wij waren het unaniem erover eens dat het dobbelspel vlotter speelt en leuker is.
Blij dat we deze eens konden spelen, blij dat wij wij het dobbelspel in bezit hebben.

Loopgips-pootje

Gisteren mocht eindelijk die eerste zware gips er af! Ik kreeg er een rood gipspootje voor in de plaats. Eentje waar ik dankzij een gipsloopzool mag mee stappen. Woohoo, wat een vrijheid! Eindelijk weer in eigen bed kunnen slapen, niet constant afhankelijk zijn van anderen (omdat je met die krukken niets kan meenemen), gewoon in huis kunnen rondstappen zonder buiten adem te zijn van het hobbelspringen,...
De eerste euforie is er en we zijn dus op de goeie weg. Al wil dat nog niet zeggen dat we er zijn.
Het is een kleine breuk (paar schilfers) net tussen enkel en voet. Gisteren ook zelf de rx-foto's gezien van de dag zelf, daar zie je idd weinig breuk op. Blijkbaar vooral ligamenten die de val opgevangen hebben.

Voet ziet blauw, geel en paars en plek van de breuk is nog pijngevoelig, dus daarom nog gips voor stabilisatie.

Over 2 weken mag normaal deze gips er af en dan kijken we verder. Hopelijk is het dan goed genoeg genezen om zonder gips of ondersteuning te kunnen functioneren en kan ik daarna nog 2 weken revalideren (mijn briefje loopt nu tem 14 aug) en dan opnieuw aan het werk.

J in Zwitserland

J ging voor de 1e keer met KrisKras op jongerenreis. Ivm datums (rekening houdende met scoutskamp en herexamens) en kostprijs, werd het 10 dagen Evolène, Zwitserland.
En niet zomaar luilekkervakantie maar een echt wandelvakantie waarbij hij iedere dag wel op pad ging, met als hoogtepunt de trekkershutten-driedaagse.
Op hun vrije dag koos hij dan ook nog voor een via ferrata waarbij hij blijkbaar veel te snel ging om op foto te staan (ja, dat ene stipje midden op de foto bijna bovenaan op die steile bergwand, dat is hem!) en hij helemaal geen last had van hoogtevrees.
Hij is thuis gekomen met mooie herinneringen na een prachtige reis en hij ziet het helemaal zitten om nog eens zo'n wandelvakantie te doen!