Sitting Bull

Sitting Bull

Het 3e spel in de iconische foto-reeks van Kokorin-games.

* Je speelt een kaart, zet je meeple in op de gekozen actie-plaats (afhankelijk van de iconen op je gespeelde kaart) en voert de actie uit.

- symbool-schijfje op een track vooruit of achteruit zetten

- een puntentoken nrmen

- een voordeeltoken (actie of symbool) nemen

Als ook de grote 'chief' op die plaats staat, voer je ook de actie van die kaart uit (vaak puntentoken nemen)

Speel je een powwow-kaart, dan zet je je meeple in het midden van het spelbord en afhankelijk van welke powwow-tegel er ligt, krijg je een extra actie (meeples verwisselen, een meeple verplaatsen,...)

* je neemt de kaart die op die locatie ligt in je hand (of bij de powwow de bovenste van de trekstapel) en die locatie wordt weer aangevuld

* Heb je een doel vervuld, dan leg je je schijfje er op

* Na x-aantal beurten (afhankelijk van spelersaantal) stopt het spel. Je krijgt punten voor de gemeenschappelijke doelen, je persoonlijke doel en je puntentokens. Ook wie de meerderheid heeft (gelijkspel is niet genoeg!) krijgt nog de punten van de locatie.

Daarnaast wordt voor elk van de 4 symbolen gekeken naar het aantal op je gespeelde kaarten plus het cijfer van het symboolschijfje op het bord (kan ook min zijn!). Afhankelijk van de puntentabel krijg je hier ook nog punten voor.

Conclusie: Artwork en componenten zijn echt wel mooi. Voor een klein prijsje zit er veel in de doos! 

Gameplay is ok. Heel simpele acties met veel spelersinteractie.

Ik vermoed wel dat wij bij onze 1e play te veel op eigen spel focusten ipv te kijken hoe we elkaars punten konden gaan beïnvloeden. Meer plays dus nodig om een beter beeld te kunnen vormen. Hij speelt wel heel vlot, eerder filler (30min) of familiespel.

1953 Everest

In 1953 de Everest beklimmen, dat vraagt heel wat planning, doorzettingsvermogen, hulp van sherpa's, investeerders,...

In max 4 rondes probeer je als eerste een alpinist op de top van de berg te krijgen. Wie daar in slaagt wint onmiddellijk het spel. Lukt dit niet, dan wint na 4 rondes diegene met de meeste kaarten op niveau 3. Is dat een gelijkspel, dan wint diegene die de meeste alpinisten gespeeld heeft in zijn tableau.

In elke ronde heb je een voorbereiding met een weerkaart die zal bepalen wat het weer is en wat voor invloed dit voor die ronde heeft. Je legt kaarten neer om een markt te maken en een aantal rugzak-kaarten.

Daarna volgt een actie-fase:

- Een kaart uit de markt nemen (handlimiet v 4)

- Een kaart spelen: je geeft de nodige resources af die op het niveau liggen waar je de kaart speelt en activeert onmiddellijk het voordeel van de kaart

- Neem een rugzak-kaart (max 1x per ronde) en voer de voordelen van links naar rechts uit.

- Een bivak opzetten (pass-actie) waarbij je elke ronde op het bivak-bordje vooruit gaat en de actie daar mag doen.

Daarnaast kan je nog een token omdraaien om een vrije actie te doen (1x ijsbijl activeren op dat niveau, 2 verschillende ijsbijlen op hun niveau activeren, extra actie doen)

Een ronde is voorbij wanneer de laatste speler op het bivak-bordje komt of wanneer een speler de laatste actie van het bivak-bordje bereikt.

Conclusie: Wat een 'groot' spel in een klein doosje. Veel moeilijker om goed te spelen dan je op het eerste zicht zou zeggen.

In het begin denk je: ok simpel, resources verzamelen en kaartje spelen. Maar welke kaart je waar legt is zooooo belangrijk! Want niet enkel waar in de rij (en welke kortingen je dus krijgt wanneer je er een kaart boven speelt) is belangrijk. Ook het niveau waar je de kaart speelt maakt veel uit. Want een actie wordt altijd getriggerd op het niveau van die kaart. Dus je moet zorgen dat je zowel resources zal krijgen op dat niveau en ze daarna ook naar omhoog kan krijgen.

Heerlijk en frustrerend puzzeltje in een  piramide-legspel.

Oostendse Foor

Het hoogtepunt van de dag voor M en N: een avondje op de foor.
Zelf heb ik Duckie gescoord in het lunapark. M wou in het funhouse en vond het erg leuk. N testte een nieuwe kermisattractie: Move it. Beetje ondersteboven hangen kan geen kwaad.
Als afsluiter aten we nog oliebollen. En dan was het voor N tijd om terug naar huis te vertrekken.
Wij bleven nog een nachtje slapen om op het gemak zondagochtend alles op te ruimen en huiswaarts te gaan. 

Lunchen bij Lizette&Lucien

Mijn favoriete lunch-adresje in Oostende: Lizette&Lucien.
Het was alweer even geleden sinds we daar langs gegaan waren, dus dit stond zeker op het programma. Ook M en N vinden het daar lekker en en we genoten met ons 4 van een lekkere lunch.

Shopping en zeehondjes

Op zaterdagmorgen shopping to do. Want ja, als de bib de nieuwste boeken in een serie nog niet aanbiedt, moet ik ze zelf kopen.

Daarna N ophalen aan het station en via de dijk tot het Klein Strand, zeehondjes kijken. Altijd leuk om die te zien en zeker als ze aan het spelen zijn in het water.