Ofrenda

Ofrenda
Tableaubuilder in thema van Dia de los muertos
Je speelt 12 beurten. En daarna volgt de scoring.
* In je beurt neem je 1 kaart. Volgens het principe de eerste in rij is gratis, elke kaart die je skipt krijgt een marigold. Neem je een kaart dan krijg je ook alle marigold die al op de kaart ligt.
* Daarna mag je ook een kaars nemen (indien je nog plaats hebt op je bordje, max 3 kaarsen in stock). Neem je de kaars die bij de genomen kaart lag, dan is die gratis. Kies je een kaars boven een andere kaart, dan plaats je 1 marigold op de kaart van waar boven je de kaars nam.
* Kaarten en kaarsen worden doorgeschoven naar links en aangevuld
* Nu ga je 1 van de 4 kaarten uit je hand op je bord plaatsen. Je mag kiezen waar je ze plaats. Maar elke kaart heeft een vereiste om te draaien naar de verlichte kant dus je moet goed kijken en puzzelen welke kaart je waar wil leggen. Bij sommige plaatsen krijg je een marigold of moet je een marigold betalen wanneer je de kaart legt. En hou ook rekening met sommige plaatsen die dubbel scoren op het einde van het spel. Wanneer je de kaart gelegd hebt, check je of je voldoet aan de vereisten om deze kaart of aangrenzende kaarten om te draaien.
Wil of kan je geen kaart spelen, dan mag je ze discarden en krijg je 3 marigold.
* Als je de 3 aangrenzende kaarten van een marigold of kaars hebt gelegd, mag je die nu plaatsen. Marigold mag je sowieso plaatsen en zal scoren. Een kaars mag je al plaatsen op de gedoofde kant, voldoe je later aan de voorwaarden, dan mag je die omdraaien naar de verlichte kant. Maar let op, je kan enkel iets plaatsen waar je nu je kaart gelegd hebt (ook al kunnen het ook meerdere zaken zijn als je daardoor bijvoorbeeld 1 of meer marigold/kaarsen kan leggen). Je mag dus geen kaars of marigold meer leggen als je in vroegere beurten die plaats vrijspeelde en toen geen marigold of kaars in stock had om te leggen.
* Na 12 beurten stopt het spel en wordt de scoring berekend.
Elke niet verlichte kaart scoort 0 punten. Elke verlichte kaart scoort 2 of 1 punt, kaarsen scoren 2 of 0 punten, marigold 1 of 0 punten ( en dat geld voor alle scoring: per aangrenzende verlichte of donkere kaart).

Conclusie:
Artwork is helemaal in thema. En hoewel we zelf niet zijn opgegroeid met Dia de los muertos vind ik het wel een mooi idee. Dus ik ben wel fan van dit thema en artwork. De symbolen zijn ook vrij duidelijk en ook de kleurenkaders rond de symbolen zie je snel. Fijn dat ze dat ook extra benadrukken door voor elk kleur een andere vorm van kader te nemen.
Gameplay: deze valt in de puzzelaars toch wel in het iets zwaardere segment. In die zin dat er weinig ruimte is voor fouten en je op de duur echt wel moet kiezen tussen wat je al dan niet wil laten scoren. En moeilijkheidsgraad kan zelfs nog wat opgetrokken worden met common goals ea. Dus naar herspeelbaarheid zit dit wel goed.
Mijn medespeelster (N) vond er niet veel aan, ik vond deze wel leuk genoeg om in de collectie te houden. Maar ik moet eerlijk toegeven dat ik er nooit de nieuwprijs zou voor betalen. Door deze 2e hands te kunnen kopen, heb ik het gevoel wel een faire prijs betaald te hebben naar gameplay en componenten. 

Rolling in Wonderland

Rolling in Wonderland
Dice-drafting. Over het algemeen wel 1 van mijn favoriete mechanismes. En dat in het thema van Alice in Wonderland.
Er zijn 6 rondes.
In elke ronde rolt iedereen zijn 6 dobbelstenen en legt die dan bij de acties van dat symbool. Daarna kies je om de beurt dobbelstenen. Wanneer er meerdere dobbelstenen zijn, ben je verplicht die allemaal te nemen. Tenzij je niet genoeg plaats hebt (max 6) op je spelersbordje, dan mag je zelf kiezen welke kleur dobbelstenen je neemt. Neem je een witte dobbelsteen, dan mag je als extra voordeel een paddenstoel nemen.
Er zijn ook mogelijkheden om te manipuleren. Met het afgeven van een paddenstoel kan je alle dobbelstenen (behalve wit) op een locatie herdobbelen. Of je kiest 1 dobbelsteen (behalve wit) en legt die op een symbool naar keuze.
Mogelijke acties:
- Hoed: afhankelijk van het aantal dobbelstenen neem je x-aantal kaartjes. Die kaartjes hebben éénmalige of ongoing voordelen.
- Konijn: afhankelijk van de kleuren van de dobbelstenen ga je x-aantal stappen vooruit op het spoor
- Hart: afhankelijk van het aantal dobbelstenen mag je x-aantal meeples plaatsen op een plaats naar keuze. Dit zal belangrijk zijn voor area-control.
- Rups: afhankelijk van de kleuren van de dobbelstenen ga je x-aantal stappen vooruit op het spoor. Je krijgt alle voordelen die je passeert.
- Alice: je neemt een kaartje en dekt per dobbelsteen de juiste kleur af op 1 van je kaartjes.
- Kat: je kiest 2 van de acties waar er dobbelstenen liggen. Dit is afhankelijk van setup en zijn acties die je ergens anders op het spelbord ook terug vindt of het nemen van een paddenstoel.
Een ronde stopt wanneer iedereen 6 dobbelstenen genomen heeft. En dan volgt een area-control scoring met de draak die in het begin van de ronde gezet wordt op de plaats die het ronde-kaartje aangeeft. Gelijkspel is dat beiden de punten krijgen.
Na 6 rondes volgt nog een area-control scoring maar nu niet met de punten van het draakje maar met de punten voorgedrukt op het bord. Je krijgt ook nog punten voor je persoonlijke doelkaart en je afgewerkte Alice-kaarten en telt dan alles samen.

Conclusie:
Artwork is prachtig! Wat cartoony maar het past helemaal in het thema. Symbolen zijn ook duidelijk.
Gameplay is verrassend goed. Genoeg keuzes zonder te moeilijk te worden en toch heb je genoeg invloed. Ook de manipulatie van dobbelstenen is super en verhoogd ook de interactie aangezien je het spel niet enkel voor jezelf gaat beïnvloeden maar ook voor de andere spelers (je kan perfect herdobbelen en dan een andere actie kiezen, puur omdat die actie te sterk is om te laten liggen).
Eentje die ik met veel plezier mee speel!

Racoon Tycoon

Racoon Tycoon
Eenvoudig economisch biedspel.
In je beurt doe je 1 van de volgende acties:
- Een kaart uitspelen. Daarbij ga je de prijs van de goederen bovenaan de kaart verhogen en 3 resources van wat onderaan de kaart staat kiezen. Daarna trek je een nieuwe kaart van de stapel.
- Goederen verkopen. Je kiest 1 soort resource, verkoopt die aan de prijs aangegeven en zet dan die prijs zoveel stappen terug als je goederen verkocht hebt.
- Een gebouw kopen. Je betaalt de kostprijs voor dat gebouw en hebt daarna een permanent voordeel.
- Een stad kopen. Je betaalt het aantal specifieke resources of een groter aantal random resources.
- Een spoorweg kopen. Dit werkt met een biedsysteem. Je kiest een startprijs en zo ga je rond tot iedereen klaar is en er 1 overblijvende bieder is. Die krijgt de kaart. Wanneer een andere speler de kaart kreeg omdat hij de hoogste bieder was, krijg je een nieuwe beurt. Je mag opnieuw een spoorweg kiezen om op te bieden maar je mag ook een andere actie kiezen.
Wanneer alle spoorweg-kaarten of stadskaarten opgekocht zijn, wordt de ronde uitgespeeld en stopt het spel.
Punten krijg je voor set-collection van je spoorwegkaarten, je stadskaarten (met extra punten als je die kan koppelen aan een setje spoorwegkaarten) en je gebouwen (1 punt plus punten die vermeld staan op de gebouwen zelf). 

Conclusie:
Op Essen hadden we hier al een paar keer (verlangend) naar gekeken. Het ziet er op het eerste gezicht leuk uit en de artwork op de spoorwegkaarten spreekt aan. Echter is dit ook zo goed als het enige artwork dat er te zien is. Voor de rest is het vooral groen- en bruintinten all over the place.
Symbolen en resources zijn wel duidelijk.
Gameplay vond ik behoorlijk meh. Je bent heel erg afhankelijk van de kaarten die je trekt in die zin dat je vooral de prijs wil opdrijven van wat je zelf hebt. Maar de kans is even groot dat je vooral trekt wat een ander een mooie prijs oplevert van zijn goederen. Tel daar dan nog bij dat je om de spoorwegkaarten te kopen je veel geld zal moeten neertellen en dan weet je al dat dit vrij bepalend zal zijn, want die leveren het grootste deel van de punten op. Idem met de stadskaarten. Komt toevallig de stadskaart uit met de specifieke resources die je liggen hebt, heb je geluk. En anders moet je die extra duur betalen.
Geen goeie eerste indruk en volgend jaar Essen gaan we die gewoon mooi passeren zonder er maar een blik op te werpen.

Sitting Bull

Sitting Bull

Het 3e spel in de iconische foto-reeks van Kokorin-games.

* Je speelt een kaart, zet je meeple in op de gekozen actie-plaats (afhankelijk van de iconen op je gespeelde kaart) en voert de actie uit.

- symbool-schijfje op een track vooruit of achteruit zetten

- een puntentoken nrmen

- een voordeeltoken (actie of symbool) nemen

Als ook de grote 'chief' op die plaats staat, voer je ook de actie van die kaart uit (vaak puntentoken nemen)

Speel je een powwow-kaart, dan zet je je meeple in het midden van het spelbord en afhankelijk van welke powwow-tegel er ligt, krijg je een extra actie (meeples verwisselen, een meeple verplaatsen,...)

* je neemt de kaart die op die locatie ligt in je hand (of bij de powwow de bovenste van de trekstapel) en die locatie wordt weer aangevuld

* Heb je een doel vervuld, dan leg je je schijfje er op

* Na x-aantal beurten (afhankelijk van spelersaantal) stopt het spel. Je krijgt punten voor de gemeenschappelijke doelen, je persoonlijke doel en je puntentokens. Ook wie de meerderheid heeft (gelijkspel is niet genoeg!) krijgt nog de punten van de locatie.

Daarnaast wordt voor elk van de 4 symbolen gekeken naar het aantal op je gespeelde kaarten plus het cijfer van het symboolschijfje op het bord (kan ook min zijn!). Afhankelijk van de puntentabel krijg je hier ook nog punten voor.

Conclusie: Artwork en componenten zijn echt wel mooi. Voor een klein prijsje zit er veel in de doos! 

Gameplay is ok. Heel simpele acties met veel spelersinteractie.

Ik vermoed wel dat wij bij onze 1e play te veel op eigen spel focusten ipv te kijken hoe we elkaars punten konden gaan beïnvloeden. Meer plays dus nodig om een beter beeld te kunnen vormen. Hij speelt wel heel vlot, eerder filler (30min) of familiespel.

1953 Everest

In 1953 de Everest beklimmen, dat vraagt heel wat planning, doorzettingsvermogen, hulp van sherpa's, investeerders,...

In max 4 rondes probeer je als eerste een alpinist op de top van de berg te krijgen. Wie daar in slaagt wint onmiddellijk het spel. Lukt dit niet, dan wint na 4 rondes diegene met de meeste kaarten op niveau 3. Is dat een gelijkspel, dan wint diegene die de meeste alpinisten gespeeld heeft in zijn tableau.

In elke ronde heb je een voorbereiding met een weerkaart die zal bepalen wat het weer is en wat voor invloed dit voor die ronde heeft. Je legt kaarten neer om een markt te maken en een aantal rugzak-kaarten.

Daarna volgt een actie-fase:

- Een kaart uit de markt nemen (handlimiet v 4)

- Een kaart spelen: je geeft de nodige resources af die op het niveau liggen waar je de kaart speelt en activeert onmiddellijk het voordeel van de kaart

- Neem een rugzak-kaart (max 1x per ronde) en voer de voordelen van links naar rechts uit.

- Een bivak opzetten (pass-actie) waarbij je elke ronde op het bivak-bordje vooruit gaat en de actie daar mag doen.

Daarnaast kan je nog een token omdraaien om een vrije actie te doen (1x ijsbijl activeren op dat niveau, 2 verschillende ijsbijlen op hun niveau activeren, extra actie doen)

Een ronde is voorbij wanneer de laatste speler op het bivak-bordje komt of wanneer een speler de laatste actie van het bivak-bordje bereikt.

Conclusie: Wat een 'groot' spel in een klein doosje. Veel moeilijker om goed te spelen dan je op het eerste zicht zou zeggen.

In het begin denk je: ok simpel, resources verzamelen en kaartje spelen. Maar welke kaart je waar legt is zooooo belangrijk! Want niet enkel waar in de rij (en welke kortingen je dus krijgt wanneer je er een kaart boven speelt) is belangrijk. Ook het niveau waar je de kaart speelt maakt veel uit. Want een actie wordt altijd getriggerd op het niveau van die kaart. Dus je moet zorgen dat je zowel resources zal krijgen op dat niveau en ze daarna ook naar omhoog kan krijgen.

Heerlijk en frustrerend puzzeltje in een  piramide-legspel.

Oostendse Foor

Het hoogtepunt van de dag voor M en N: een avondje op de foor.
Zelf heb ik Duckie gescoord in het lunapark. M wou in het funhouse en vond het erg leuk. N testte een nieuwe kermisattractie: Move it. Beetje ondersteboven hangen kan geen kwaad.
Als afsluiter aten we nog oliebollen. En dan was het voor N tijd om terug naar huis te vertrekken.
Wij bleven nog een nachtje slapen om op het gemak zondagochtend alles op te ruimen en huiswaarts te gaan.