dinsdag 26 mei 2026

Fisterra (Finisterre)

Fisterra (Finisterre)
Ok, ik geef het toe. We hebben gezeurd.
Ooit wil ik ook effectief daar eindigen, maar nu dus nog niet.
Het was eigenlijk de bedoeling om de laatste etappe van de Camino dos Faros te stappen. 
Maar we besloten wijselijk dat dit geen goed plan was. De afstand van 30km is an sich geen probleem. Maar de tijdsduur ging ons niet lukken (onze wandeling van 7,5km en 3,5u van eergisteren over een deel van diezelfde camino in gedachten). Opsplitsen in 2 dagen is een mogelijkheid, maar daar waren we deze vakantie niet op voorbereid.
Maar we wilden ook niet enkel puur toeristje spelen. Dus de laatste 3,5km (4 met de mirador er bij) van het stadje naar de vuurtoren hebben we wel gestapt.
Toch wel indrukwekkend. Niet per sé de vuurtoren zelf, maar het gevoel dat je er krijgt.
Na wat rondgewandeld te hebben en de tocht terug naar beneden te doen, verkenden we nog het stadje. Met een heerlijk ijsje als afsluiter.

maandag 25 mei 2026

De laatste walvisfabriek

Deze namiddag was de bedoeling om naar een mirador vlakbij het vakantiehuisje te wandelen. Maar plots opkomende dichte mist stak daar een stokje voor. 
Dan maar eerst spelletje gespeeld in de hoop dat het nog ging open trekken. 
En daarna het strandje vlakbij gaan verkennen. Bleek dat daar eigenlijk de laatste walvis-fabriek van Europa heeft gestaan. Gesloten in 1985 maar de gebouwen staan er wel nog. Helemaal vervallen. Maar wel nog herkenbaar, zeker met de infoborden er bij.
Nog een weetje en toch iets interessant bijgeleerd.

Fervenza en Mirador do Ezaró

Fervenza do Ezaró
Eerste indruk: help. Busladingen werden er gedropt, veel te druk, net niet onder de voet gelopen door Duitsers en Amerikanen,... 
Maar daar weet ik de oplossing voor: eerst eens naar de mirador wandelen, dat is maar 1,7km. Dat het een stijgingspercentage was van 30% op bepaalde plaatsen, dat had ik niet meegerekend. 
Compleet bezweet geraakten we boven. En dan bleek het eigenlijk onderweg mooier dan bij de mirador zelf. Al had je wel heel ver zicht, tot Finisterre
Terug beneden gelukkig tussen de busladingen in toch op het gemak naar de waterval kunnen gaan.