De Viktorij

M deed in de herfst van 2024 al eens stage in de Viktorij. De pop-up startte toen in het voorjaar van 2025 niet opnieuw op, dus dat was toen wel heel jammer.
Intussen zaten ze echter niet stil en een jaartje later volgde er vandaag toch een nieuwe opstart in pop-up vorm. M is er met veel plezier ook weer bij. Nu wel op woensdag ipv op vrijdag.
De eerste ochtend opnieuw wat zenuwachtig, weer wat nieuwe medewerkers, toch weer alles gewoon worden,...
Maar deze namiddag kreeg ik al een foto doorgestuurd door zijn vroegere ion-begeleidster. Hij straalt terwijl hij aan het werk is.
Over een uurtje zit zijn 1e dag er op en ik ben benieuwd naar zijn verhalen, maar ik ben zeker dat hij een goeie dag gehad heeft en met veel plezier iedere woensdag tot de zomervakantie gaat werken.

Wandelen - Moeder-dochtertijd

 Wanneer nieuwe wandelschoenen moeten ingelopen worden, gaan N en ik samen op pad in de Gentbrugse Meersen. Met ruim 1,5u onderweg hebben we genoten van wat moeder-dochtertijd. Wat babbelen, wat gek doen,... Fijn om zo samen te kunnen wandelen (en foto's nemen).

Zorgen om P

Toen ik zaterdagnacht thuis kwam, was P enthousiast om mij te zien, maar dat duurde niet lang. Hij begon al snel moeilijk te ademen. En toen ik hem buiten wou laten, wiebelde hij op zijn poten en viel hij neer met zijn pootjes naar de zijkant. Intussen was hij aan het piepen en janken, schokten zijn pootjes en daarna werden die helemaal stijf en was hij bewusteloos. Wat later had hij urineverlies en bleef hij gewoon zo liggen op zijn zij.
Ik was helemaal in paniek, heb B wakker gemaakt en toen we terug beneden kwamen liep P wat versuft rond. Hij snapte helemaal niet wat er gebeurd was, waarom hij daarna gewassen werd,... Bleef nog even suf maar kwam stilletjes aan terug op zijn positieven.
Een epilepsie-aanval, dat was al snel duidelijk.
Ik was er toch niet gerust op en heb de nacht samen met P in de zetel doorgebracht. P nogal rusteloos, zelf geen oog dicht gedaan. Zondag overdag waren we dus beide heel moe. P had ook niet veel eetlust.
Gelukkig konden we op maandagochtend al bij de dierenarts terecht. Het werd wel serieus genomen en er werden allerlei tests gedaan. De fysieke testen rond oa reflexen waren allemaal ok. Het bloedonderzoek was echter niet goed. Te hoge waardes voor de lever. En dat kan ernstig zijn (tumor, vergiftiging,...) en mogelijks epilepsie-aanvallen veroorzaken. Over 1,5 week staat een echo van de lever gepland om meer duidelijkheid te verkrijgen.
Afwachten dus. En duimen voor goed nieuws.
Op dit moment is P terug zijn vrolijke zelf, al merk ik dat hij toch wat aanhankelijker is en minder actief blijft tov er voor. Met bijna 10 jaar is hij intussen ook al wat ouder en moeten we er stilletjes aan rekening mee gaan houden dat hij er misschien niet meer zo lang gaat zijn. Dat is toch wel even slikken, ik mag er echt nog niet aan denken dat ik mijn lieve vriendje kan verliezen.

Spellendag in Gistel

Een nieuwe spellendag met nieuwe mensen, altijd wel spannend. Maar het werd een leuke ervaring.

Met 3 grote spellen en een fillertje, waarvan 2 nieuw voor mij.

- Tycoon India 1981: toch wel wat schrik voor, economisch spel met industrieën, niet direct mijn thema . En dat met 2 spelers die hem al eerder speelden en toch wel interactief met bieden, kopen en lenen. De uitleg viel mee, de acties zijn overzichtelijk en het was spannend tot op het einde. Deze wil ik zeker nog opnieuw spelen en toch wat meer focussen op de 'share'-actie!

- Luthier: blij dat ik hem opnieuw kon spelen. Blijft ook bij een 2e play heel goed. Het bieden voor acties en dan kiezen welke actie het wordt is een heel goed systeem want het verplicht je plannen om te gooien en zorgt voor interactie! En dat komt van iemand die niet echt grote fan is van bieden.

- Cafebaras: interessant fillertje. Heel cute artwork (capibaras zijn cool). Beetje geluk nodig met de kaarten maar speelt heel vlot. Komt op mijn lijstje om met de dochter te spelen.

- Boonlake. Speelde ik vorige week dinsdag ook al. Deze keer wat meer een race en dat heeft geholpen (dat de medespelers een endgame-scoring over het hoofd zagen en daardoor wel wat punten gemist hadden, dat vertel ik er maar niet bij).
Enkel foto's van de nieuwe spellen:

Tycoon India 1981

Cafe Baras

Life is good - rustmodus aan

Na de Houtlandtrail moeten mijn voeten nog altijd recupereren. 

Wanneer het dan ook prachtig lenteweer is, profiteer ik er van om met mijn gezelschap met een boekje in een hoekje te kruipen. En dan nog het liefste buiten in het zonnetje.

Genieten van de rust, heerlijk!

Houtlandtrail 35km

Van 20km in het Zoniënwoud naar 35km in en rond Oostkamp op de Houtlandtrail. Weer een stapje dichter bij ons doel van de 42km, al was het eerder een sprong met 15km extra.
De eerste 7 gingen heel vlot, we hadden het idee nog maar pas vertrokken te zijn en er was al een bevoorradingspunt. Ook de daarop volgende 10 stapten we heel vlot. Al was na 17km op 3u20min (en 10min pauze) het wel fijn even te kunnen zitten, wat warme soep te kunnen drinken, iets te kunnen eten en vooral te wisselen van sokken enz.
Ongeveer halverwege dus en ik zag het nog volledig zitten. Ook de volgende 10 waren geen enkel probleem. Al was ik ook nu weer blij met even een rustpauze, een suikerboost met pannenkoek en cola waren ook welkom. Met het idee dat de volgende 7 (tot de laatste bevoorradingspost) wel gingen lukken vol goede moed vertrokken. Maar dat viel tegen. Na ongeveer 30km was het toch wel zwaar. Ik begon last te krijgen van mijn voeten (ja, de zoveelste keer blaren op dezelfde plaats, ondanks al zowat alles geprobeerd) dus het was puur op karakter dat ik de volgende 3-4km stapte. B had nergens last van, dus voor hem was ik eerder een blok aan het been op dat moment. Maar ok, we haalden de 34!
Gelukkig daar wat langere pauze, samen komen met vrienden die de 25km wandelden, wat babbelen, wat genieten van het zonnetje,... En dan al strompelend de laatste 2km afleggen. De mannen voorop, de vrouwen op het gemak zodat we elkaar wat konden steunen.
Zo blij dat we de finish haalden! Met uiteindelijk 36,1km reële afstand van de wandelroute en een record van 50101 stappen toch weer een prestatie!
Voor over een maandje toch maar hopen dat de nieuwe wandelschoenen verlichting geven en sneller overgaan op intapen of compeed als ik voel dat het lastig wordt ipv te denken dat het wel zal lukken, want ik wil die 42 toch echt wel halen.
De trail zelf was ok. Bepaalde stukken mooie natuur, op andere stukken wat saai (die Langedreef was echt lang!). En bepaalde stukken (kasteeltuin rond om er 500m of zo bij te plakken) gewoon onnodig. Maar al bij al wel een aangename wandeling rond Oostkamp, Oedelem en Assebroek.
Het was ook wel ideaal wandelweer! 's Morgens nog behoorlijk frisjes met 4° maar vanaf 10u30 kon je perfect met trui en in de namiddag zelfs in T-shirt wandelen zonder oververhit te geraken. Een mooi zonnetje zorgde hier voor.
B en ik hebben een fijne dag gehad en blij dat we deze gewandeld hebben. En 's avonds ploften we met de voetjes omhoog in de zetel, in aangenaam gezelschap.