Totem met adjectief

M haalde 3 jaar geleden zijn totem: Maraboe.
Dit jaar kreeg hij op scoutskamp ook zijn adjectief: fantasierijk. Het past echt volledig bij hem en hij is dan ook terecht heel blij en trots.

Pootje in 't gips

In de buffelgrot ben ik over een verhoging gestruikeld en ben ik heel slecht terecht gekomen. Serieus wat pijn en direct voelen dat het niet goed is. En ik bleek gelijk te hebben...
Eerst naar de EHBO, waar er gedacht werd dat het niet gebroken was. Ik krijg een zalf tegen de pijn en een ice-pack tegen de zwelling. Niet voldoende en dat was snel duidelijk. Dus dan maar met een taxi naar spoed.
Ongelofelijk snel geholpen geweest op spoed van Cadix in Antwerpen. Even wachten voor triage, beslist om foto's te nemen en een kwartier later was dat al gebeurd. En nog geen 10min later het verdict: kleine breuk in de voet/enkel. Gips voor een week en dan terug naar orthopedie om te laten checken. Minstens 2 weken niet werken.
Tussendoor regelmatig contact gehouden met N, metekindje J, B en Ma.
B was net M gaan oppikken op scoutskamp dus dat was niet ideaal maar hij kon me later wel oppikken op spoed.
N heeft supergoed de verantwoordelijkheid opgenomen voor J. Haar gerustgesteld, haar afgeleid, haar verder entertainen,... zonder in paniek te schieten. En intussen berichtjes naar mij om te checken, want ze was natuurlijk wel bezorgd. Zo blij dat ik wist dat ik haar blindelings kon vertrouwen om de zorg voor J verder op te nemen zodat ik met een gerust hart hen kon achterlaten om zelf naar spoed te gaan.
Intussen zijn we 48u verder en gaat het met ups en downs. De pijn valt over het algemeen goed mee. Het immobiel zijn is hel! Het wordt dus veel delegeren (dat lukt nog wel) en vooral doseren in wat ik wil/kan doen. Gisteren was daar even het deksel op de neus: was geplooid en daarna mee om metekindje naar huis te brengen en in de namiddag toch 1,5u geslapen.
Vandaag lukt iets beter: kunnen douchen (positief blijven, het is gelukt! Hoe, dat vraag je beter niet...), wat was plooien en strijken en op de laptop bezig zijn. Maar plezant is anders. Sukkelen voor de kleinste dingen en dus hulp nodig bij zowat alles, dat blijft. En dat zal de komende dagen nog zo zijn. Morgen een afspraak proberen maken in UZ (zodat we tenminste niet naar Antw moeten rijden) en vooral hopen dat ik vanaf volgend weekend zo'n loopgips/bot krijg en wat mobieler kan zijn ipv afhankelijk van krukken en anderen.
De leuke zomerevents voor de volgende weken moeten we iedere keer bekijken wat mogelijk is (weekendje Oostende, Alcatraz, festival in Duitsland,...). Maar het is nu al duidelijk dat de Taalgrenstrail 35km voor over 3 weken geen optie zal zijn. Gelukkig stond er in de komende weken geen reis gepland en ik hoop/vermoed dat tegen onze reis naar London half september ik weer letterlijk op de been ben.

Zoo met N en metekindje J

Zoals ieder jaar blijft metekindje J rond deze periode wel eens logeren. Om eens iets leuks te doen nu ze wat groter is, gingen we naar de zoo. N wou ook graag mee en aangezien de nichtjes 2 handen op 1 buik zijn, is dat ook gewoon leuk.
Met de trein gingen we op pad en dat verliep vlot. Dan een broodje kopen en naar binnen. Als 1e de vlindertuin waar we prachtige en grote exemplaren zagen. Het was daar wel exotisch warm dus we bleven daar niet lang. Dan naar de aapjes en dat was een schot in de roos. Het was net voedermoment dus ideaal om die allemaal te zien. Daarna via de vogels (die niet op zoveel enthousiasme konden rekenen) naar de pinguins. Ook hier net op tijd voor een voedermoment en metekindje die de pinguins mee wou nemen naar huis. Van daar ging het naar de speeltuin en was het tijd voor middageten.
En daarna ging het fout. Via het ene stuk van de giraffen kwamen we aan de buffelgrot en ben ik gestruikeld. Voor mij zat het plezier er op (zie volgende blogpost). N en metekindje zijn wel verder de zoo gaan verkennen terwijl ik naar het ziekenhuis ging. Ze zagen nog de giraffen, de olifanten, zebra's (die waren favoriet!) en haaien (ook een grote hit!). Tussendoor was er nog tijd voor een ijsje en op het einde kreeg J nog een zebra-knuffeltje. De nichtjes trokken dan richting huis, met nog een tussenstop in het park en de frituur omdat N in de chaos geen sleutel bij had. 

Al bij al hadden ze nog een fijne namiddag samen!

Yro

Yro
Tableaubuilder met battle, speelt simultaan.
Er worden x-aantal rondes gespeeld tot iemand 40 punten haalt of tot de stapel kaarten op is. Elke ronde ga je simultaan een aantal fases doorlopen.
- Kaarten uit je hand weggooien en dan je hand aanvullen tot 5
- Speel 1 of 2 kaarten en betaal de kostprijs (als je maar 1 kaart speelt krijg je 1 munt korting). Je kan deze kaarten uitspelen in een grid van 3x3. Heb je eenzelfde kleur lijn orthogonaal, dan krijg je nog een extra voordeel.

- Tel de power op van de bovenste kaarten in je rijen met eventuele aanvulling van bepaalde krachten op je kaarten. Daarna krijg je punten afhankelijk of je 1e, 2e of 3e bent, aangevuld met eventuele extra punten op je kaarten.
- Produceer magie of technologie van kaarten met die eigenschap
- Neem 3 munten plus eventuele extra munten op kaarten
- Krijg het aantal punten die eigenschappen van kaarten je opleveren.
Wanneer iemand 40punten bereikt wordt de ronde uitgespeeld en ken je daarna de winnaar.

Conclusie: Artwork is mooi en grappig, zeker als je van anime-stijl houdt. De symbolen op de kaarten is even zoeken maar eens je er mee weg bent, zijn die ook heel duidelijk. Enige minpuntje: sommige kleurenstroken zijn wel heel gelijkend dus goed opletten is de boodschap!
Gameplay: bij een 1e play lijkt het veel en moet je op zoek naar een mogelijke strategie. Vanaf een 2e play weet je al waar je op moet letten en kan je de strategieën en kleuren veel beter inschatten. Omdat hij zo leuk is en vlot speelt, speelden wij direct 2 potjes na elkaar.
Heel blij dat ik deze leerde kennen want op basis van de doos zou ik niet snel geneigd zijn deze te spelen maar hij was verrassend leuk!