EEG

Omdat M toch wel een aantal zorgwekkende symptomen had zijn we naar de downpoli in het UZ Gent geweest. Na een algemeen onderzoek verleden week, werd er voor vandaag een EEG gepland.
Hij moest plaatsnemen op een stoel en kreeg een wit netmutsje op zijn hoofd. Toen werden allerlei draadjes met elektrodes op zijn hoofd bevestigd. Hij vond dit niet leuk en zei geregeld 'auw' of probeerde aan de draadjes te trekken.
Maar gelukkig was hij wel heel flink tijdens het afnemen van het EEG. Met wat hulp deed hij flink zijn ogen dicht, blies hij op een windmolentje en keek in een soort stroboscoop.
Het terug uitdoen van de kabeltjes was wel wat moeilijk. Het plakte wat aan zijn haar en dat deed natuurlijk wel pijn.
Volgende week vrijdag weten we meer.

Sint op komst

De laatste dagen is het allemaal sinterklaas en zwarte piet dat de klok slaat. Boekjes, liedjes, versjes,... Alles draait rond de goede lieve sint.

Een paar tekeningen kon dus niet ontbreken. M en J hebben een kleurplaat van de sint met stiften gekleurd en versierd. De tekeningen hangen nu uit in de keuken zodat de sint ze zeker zal zien wanneer hij langskomt.

Om het allemaal wat tastbaarder te maken wanneer die lieve goede man nu eindelijk komt, heb ik via een tip een leuke aftelkalender gevonden. De sint staat in zijn ondergoed en begint zich klaar te maken, elke dag komt er een kledingstuk bij, tot hij volledig aangekleed is en bij de kinderen op bezoek gaat.

Bietentocht

Elk jaar organiseert de school een bietentocht. Dit jaar was de 11e editie, maar voor ons was het de 1e keer.

Eerst konden de kinderen, met hulp van de ouders, de bieten uithollen en er gezichtjes in uitsnijden en ze versieren om er daarna een kaarsje of lichtje in te plaatsen. J wou daar wel aan meehelpen en haalde met een lepel de losgesneden stukjes uit de biet.

Intussen konden de kinderen die dit wilden geschminkt worden. J wou dit niet, maar M was een heel tevreden vampier.

Na het maken van de bietengezichten werd de bietenkoning of bietenkoninging gekozen, maw wie het mooiste bietengezicht gemaakt had. En daarna volgde een wandeltocht in de buurt. Wanneer we terug op school kwamen was er als afsluiter voor iedereen rozijnenbrood en warme chocomelk (met echte chocolade!) of koffie.

Een geslaagde namiddag en avond!

Kleuterkamer voor J

J sliep nog altijd in een juniorbedje in een kamer met winnie the pooh behang. N zal over een aantal maanden het juniorbedje en de 'baby'kamer krijgen, dus werd het tijd om voor J een echte kleuterkamer te maken.
Zo gezegd, zo gedaan. En J is superfier op zijn nieuwe kamer.

Foto's Ardennen

Weekendje in de Ardennen

Als bedankje voor de hulp met de doop van N hebben we B's ouders een weekendje in de Ardennen samen met ons cadeau gedaan.
Ons verbleef was gelegen in Beauraing, in de provincie Namen, niet ver van de Franse grens.

De vrijdag kwamen we aan. Valiezen legen en alles in orde zetten kreeg prioriteit. Daarna even wat wandelen in de nabije omgeving van de chalet, tot het donker werd. De eerste avond werd een rustige avond.

De zaterdag stonden een paar uitstapjes op het programma. Eerst in Beaurain zelf gaan wandelen, in een groot mooi park. Enkel jammer van de regen. Daarna terug naar de chalet, botjes aan en het bos intrekken. Daar zagen we een hoop paddestoelen wat ons deed uitkijken naar kabouters. Iedereen moest heel stil zijn, zodat we de kabouters niet aan het schrikken maakten. J heeft een aantal kabouters gezien: 1 wakkere kabouter en dan nog plop, klus en kwebbel. ;-D
In de namiddag even rusten terwijl N een dutje deed en dan op verkenning in Dinant. Een mooie stad, leuk om te winkelen en om wat cultuur op te snuiven. Terwijl de oma en opa met M en J wat gingen wandelen zijn B en ik (met N in de draagdoek) naar het fort gegaan. Omhoog met de kabelbaan, wat zorgde voor een paniekreactie van N), daar genieten van het uitzicht en dan met de trap terug naar beneden.
's Avonds hebben B en ik genoten van een deugddoende sauna (jaja, we hadden de luxe van een sauna aan de chalet!).

Zondag stonden nog wat uitstapjes op de agenda. Eerst naar Rochefort, wat voor B en mij een tegenvaller was. Wel wat gewandeld, maar niet veel te zien en de 'toeristische' trekpleisters waren allemaal dicht (wat ons heel erg verbaasde, je zou toch verwachten dat die nog open zijn tijdens het herftsverlof).
Gelukkig maakte de namiddag veel goed. We zijn toen naar Han sur Lesse geweest. De grotten hebben we overgeslaan omdat we dachten dat M daar te veel schrik zou hebben. Maar het wildpark was een voltreffer. In een soort open treintje door het natuurreservaat en daar een aantal dieren zien, dat is wel weggelegd voor de jongens. Everzwijnen, wolven, lynxen, wilde katten, uilen, runderen, herten en zelfs beren hebben we gezien.
Na de rit konden we wel wat opwarming gebruiken en dus een taverne gezocht om daar een warme wafel te eten. Smullen!
En wat hadden de jongens geluk, want er was juist kermis in Han sur Lesse, dus mochten ze ook nog "pikachu's" vissen, wat hen elk 2 F1-auto's opleverde.
Terug in de chalet was het tijd om vanalles in te pakken. B en ik genoten voor een laatste keer van de sauna. En de volgende ochtend was het tijd om terug naar huis te gaan.

Eerste schoentjes

Vandaag zijn we voor N schoentjes gaan kopen. Het zijn mooie paarse Kickers geworden. Binnen zal ze nog altijd haar lederen slofjes dragen, maar zo kan ze buiten ook al wat stappen aan de hand.

N stapt met hulp

Na heel wat oefenen stapt N nu een heel stukje zelf met hulp van een loophondje.

Herfst met zijn drietjes

Met een mooi herfstzonnetje en een extra uurtje tijd, was het het ideale moment om nog eens naar het park te gaan. De jongens deden hun botjes aan en met het hele gezin trokken we richting park. Daar aangekomen eerst wat schoppen op de blaadjes, eikels bekijken, een grote denne-appel vinden. En dan foto-tijd. Eindelijk nog eens een leuke foto waar ze alle 3 op staan. Daarna nog wat eendjes kijken en dan was er een kastanje-zoektocht. Het kwam er op neer dat mama kastanjes zocht en de bolsters open deed en M en J de kastanjes opraapten en in hun zak staken. Toen de zakken vol waren was het bijna etenstijd. Dus nog even vlug met een stok spelen en dan terug richting thuis.

"Kinderen met down horen thuis in het gewone onderwijs"

Kinderen die lijden aan het syndroom van Down zouden altijd in het gewoon onderwijs les moeten krijgen. Zowel de kinderen met Down als andere kinderen halen hier voordeel uit. Dat zegt professor Jo Lebeer van de Universiteit Antwerpen in het medisch weekblad De Huisarts.
Volwaardige burgers
Lebeer speelt met zijn pleidooi in op de visie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO). Die stelt dat andersbegaafde mensen volwaardige burgers zijn en dat er geen reden is om hen in aparte instellingen van de maatschappij af te sluiten.
De voordelen
Zowel de kinderen met Down als de "kinderen met een typische ontwikkeling" halen voordeel uit het inclusief onderwijs. Kinderen met Down omdat ze enkel een aangepast sociaal gedrag kunnen ontwikkelen wanneer ze leven in een omgeving waarin ze worden geconfronteerd met de vigerende gedragsregels. Voor de andere kinderen is het goed om te leren omgaan met diversiteit. Een kind met Down als schoolkameraad kan daarbij helpen.
Achterstand
Inclusief onderwijs bestaat in Vlaanderen al. Maar toch loopt Vlaanderen achter op landen als Portugal, Spanje, Frankrijk, Groot-Brittannië, Tsjechië en Roemenië die onlangs hun wet grondig wijzigden en ouders de keuze laten tussen gewoon en buitengewoon onderwijs. In landen die al een langere traditie hebben inzake inclusief onderwijs (Noorwegen en Italië) zitten alle kinderen met Down in het gewone onderwijs. Vlaanderen bengelt samen met Zwitserland en Duitsland achteraan. Lebeer wijst erop dat ouders krachtens een VN-conventie klacht kunnen indienen bij het Hof in Straatsburg als hun kind inclusief onderwijs wordt ontzegd. (belga/edp) http://www.hln.be/hln/nl/1265/Onderwijs/article/detail/1018851/2009/10/21/Kinderen-met-Down-horen-thuis-in-gewoon-onderwijs.dhtml