Luarca

Onze laatste vakantiedag spenderen we in Luarca, het meest westelijke puntje van onze reis. Niet ver meer van de grens met Galicië, maar dat is voor volgend jaar.

Luarca zelf is een typisch vissersstadje met een haven waar alles geconcentreerd zit. Veel bezienswaardigheden zijn er niet, tenzij je een wandeling maakt in de omgeving. En wandelen, daar zijn we goed in.

Eerst naar het kerkhof. Heel speciaal want bovenaan de heuvel en alle graven zijn in witte steen of wit marmer. Daarna kom je uit op een klein kerkje met de vuurtoren vlakbij.
Daarna wist ik nog een prachtig strandje (zie volgende post) waar we naartoe stapten.

Maar we moesten ook nog terug naar het stadje om te eten. Heerlijk Spaans visrestaurant gevonden en lekker gegeten. Calamares in su tinta con arroz. 

Als afsluiter van de dag gingen we ook nog een artisanaal ijsje eten: dulce de leche en tarta de la abuela.

Zo sluiten we onze vakantie af.

Cabo Vidio

Op mijn lijstje stond nog een bezoekje aan Cabo Vidio. Niets spectaculairs, een vuurtoren en uitkijkpunt. Van de ene mirador naar de andere, te voet, een ruime kilometer. Maar wat een uitzichten! Daarom hou ik van de Asturische kust. Helderblauw water, ruig en mooi.

Cudillero

Deze voormiddag uitstapje naar Cudillero. Wordt in de boekjes omschreven als charmant vissersdorpje, vanalles te zien en te beleven. Maar stelt in realiteit weinig voor. Het spannendste en meest interessante was de 300m tunnel die de parking met het dorpje verbindt. De foto's zijn mooi, het eten was ok (al was het gisteren lekkerder voor minder geld). De busladingen toeristen die nu al gedropt werden, was voor mij al een teken dat dit niet mijn ding is. En daar blijft het dan ook bij.