Van gipspootje naar brace

Gips er af! Wat een raar maar goed gevoel. Plots geen blok meer aan je been en weer gewoon kunnen stappen, zitten, slapen,...

Nu wel nog een brace om de enkel wat te ondersteunen maar die mag afgebouwd worden de volgende weken. 

Half augustus mag ik ook opnieuw werken.

En nu ik terug wat mobieler ben, kan ik hopelijk nog wat genieten van de zomer. 

Eerste wapenfeit: een heerlijk lange douche!

Through ice and snow

Wij vonden het te warm in België en gingen dan maar naar het andere uiterste: een arctische expiditie in Through ice and snow.

In sé survival door middel van workerplacement. 

Je bepaalt zelf (of toch de startspeler bepaalt) hoe er gevaren wordt, of je de lange of korte route neemt over zee of land, welke kant van het modulaire bord er naar boven komt te liggen,... Startspeler word je door die actie te kiezen of door het meeste dynamiet te hebben (als niemand de actie gekozen heeft). Die legt een dynamiet op de locatie waar je naartoe gaat. En alle spelers betalen 1 health, 1 joy, 1 of 2 brandstof en eventuele sancties (zieken, doden of extra resources kwijt).

En daarna voer je acties uit.
Aangezien het om een expeditie gaat in het Arctische gebied, zal je moeten gaan jagen voor health en food, anders gaat je crew ziek worden of vallen er zelfs doden. Ook je crew moet je happy houden of er breekt muiterij uit (en dan valt er misschien ook nog wel een dode). Tegelijk wil je dieren ontdekken, hutten bouwen, op verkenning gaan met de schaatsen en husky's, hutten bouwen voor bescherming,... Dat zijn dan ook de standaard-acties die je zal kunnen kiezen.

Het is een constant schipperen tussen acties kiezen die je punten gaan opleveren en acties die er voor zorgen dat je op je spelbordje niet in de rode zones komt waardoor je meeples kwijt speelt, je puntenkaarten moet opgeven omdat je de dieren moet opeten (als je niet genoeg voedsel hebt),...

En dat allemaal met een minimum aantal actieplaatsen want volzet is volzet en je medespelers azen ook op die felbegeerde plaatsjes.
Het einde wordt getriggerd wanneer het schip op de voorlaatste locatie komt. Het einde van het spel is wanneer het schip aankomt bij de locatie. Op dat moment komen er een aantal actieplaatsen bij die zorgen voor endgame-scoring.
Endgame-scoring gaat nog over meerderheden van geplaatste hutten, meerderheden van ontdekte dierenkaarten, punten van je doelkaarten en punten die je op de laatste actieplaatsen en je spelbordje hebt opgeraapt. 

Conclusie:
Artwork van de kaarten is heel mooi! Vooral de dierenkaarten (zowel ontdekken als voedsel) zijn prachtig! Ook de map zelf ziet er heel mooi uit, alleen jammer dat het in combi met je doelkaartje minder duidelijk is dan je in 1e instantie dacht. De symbolen ben ik minder fan van. En dan vooral op het actiebord. Ze zijn op zich niet zo moeilijk, maar zo klein afgebeeld en dan nog in een niet-contrasterende kleur. Dat had anders gemoeten (want welke meeples je nodig hebt voor die actie staat dan wel groot en duidelijk terwijl dit dan minder nodig is dan de actie zelf uitlichten).

Gameplay: Op zich heel eenvoudige workerplacement. Plaats je meeples, voer de actie uit en herhaal. Maar omdat deze zo gelimiteerd is in actieplaatsjes, voelt het wel heel belangrijk aan wat je gaat kiezen en welke actie je als 1e gaat uitvoeren. Startspeler zijn heeft ook wel een groot voordeel terwijl laatste speler zijn (in een 3-speler spel) hard kan zijn. 
Een 1e keer spelen was heftig. De punten waren dan ook heel uiteenlopend. De 1e had 145 (had deze al paar keer eerder gespeeld), daarna 88 en 43 punten als eindscore.

Leuk voor een keertje maar soms wat te gelimiteerd in mogelijkheden. Wel heel thematisch dus pluspuntje daarvoor.

Zorgen om P deel 2

Een paar maand geleden kreeg P een epilepsie-aanval. Sindsdien kreeg hij ook nog een operatie aan zijn tanden. Maar we merkten in kleine dingen dat hij toch niet helemaal goed meer in zijn vel zat.
In het begin blafte hij af en toe rond 5u-5u30 de tieners wakker wanneer wij op vakantie waren.
Later werd dit vaker en vroeger.
En intussen zitten we aan gemiddeld elke nacht 2 keer opstaan en vanaf 5u30-6u helemaal niet meer rustig worden (dit komt allemaal bij B terecht omdat ik nog altijd niet zo mobiel ben). Je ziet dat hij gestresst is, dat hij aan het ronddwalen is in huis en ons zoekt,...
Sindsdien heeft hij ook al een paar keer een plas-ongelukje gehad.
We zien ook vaker dat hij doelloos voor zich uit lijkt te staren en niet goed lijkt te weten waar hij is. Of dat hij bv niet meer weet hoe hij het trapje tussen de gang en de keuken moet nemen.
Ook wijkt hij niet meer van onze zijde, hij plakt letterlijk aan ons of aan onze voeten, is heel aanhankelijk en zoekt veiligheid in onze nabijheid. Spelen doet hij nog amper (in tegenstelling tot anderhalve maand geleden wanneer hij iedere avond wel met een speeltje bij ons in de zetel kwam liggen) en overdag rust/slaapt hij bijna de hele tijd (zolang je in de buurt bent, want anders gaat hij ook overdag blaffen en huilen).
En vanmorgen heeft B hem bij het ronddwalen op de keukentafel terug gevonden. Heel gevaarlijk, want wat als hij er af valt? Plus er stond medicatie ea op de tafel (hooikoorts, lenzengerief,...) dus voor hetzelfde geld at hij daar van. We gaan dus opnieuw het hekje (ren) installeren van wanneer hij puppy was om erger te voorkomen. En voor vrijdag hebben we een afspraak bij de dierenarts. Wij vermoeden dat hij dement aan het worden is, maar we zullen horen wat de dierenarts te zeggen heeft en wat ze nog kunnen aanraden.

Cinema met M

Dankzij mijn gipspootje zijn heel wat leuke dingen die ik gepland had om met M te doen in het water gevallen. Geen weekendje zee en dus ook geen Metejoor op Q-beach, geen zwemmen in de Rozenbroeken,...
Een deel daarvan willen we inhalen met een weekendje zee midden augustus.
Maar om tussendoor de dagen te breken, gingen we gisterenavond naar de cinema. M koos voor Vaiana, de live-action movie. Echt geen goeie film! Slecht acteerwerk, het komt helemaal niet over, Maui is lachwekkend en verliest alle charme die hij in de tekenfilm wel had.

Gelukkig heeft M wel een leuke avond gehad in de cinema. En daarvoor deden we het! 

Happy 44 to me!

Happy birthday to me! 🥳

Ik had een heerlijke dag. 

Ontbijt met koffiekoeken, leuke cadeaus, aperitief en bbq.
In de namiddag nog een ijsje van IceIceAmy, speciaal voor mij gehaald omdat ik er zelf niet geraak. Concordia gespeeld. 

En als kers op de taart mee kunnen stappen tot aan het park en terug. Eindelijk wat meer vrijheid ipv aan huis gekluisterd zitten 😀

Frantic

Frantic
Een mix van uno en exploding kittens met wat events.
In je beurt speel je een kaart door het kleur of het cijfer te volgen. Er zijn ook speciale kaarten die de kleur of cijfer kunnen veranderen, speciale kaarten die je laten kiezen wie een beurt moet overslaan, wie kaarten bij moet trekken,... En wanneer er een zwarte kaart gespeeld wordt, volgt er een random event.
De ronde stopt wanneer iemand kan uitspelen of wanneer een event dit zegt.
Het spel is gedaan wanneer iemand x-aantal punten heeft (afhankelijk van of je een kort, gewoon of lang spel kiest).

Conclusie:
Artwork is kleurrijk, maar de vele verschillende soorten speciale kaarten (om kleur/cijfer te veranderen) waren bij mij niet altijd direct duidelijk. De 'plus 4' en 'evenwaardig' en 'fantastisch' zijn op het eerste zicht zo gelijkend dat je er niet altijd bij stil staat dat er nog iets extra volgt en de tekstkleur springt er niet uit zodat het iedere keer goed kijken is.
Gameplay-gewijs is dit helemaal mijn ding niet. Ik vind Uno niet leuk, ik vind Exploding Kittens niet leuk,... Laat staan als dit dan een mix is van dit soort spellen. Maar voor wie van dit soort party-games houdt, zal deze wel een leuke aanvulling zijn. Mij doe je er echter geen plezier mee, dan speel ik wel Lama als het niet anders kan.

Excalibur

Excalibur
Beetje social deduction en met de winnende tegel in hand overblijven. (Zoals Love Letter maar met iets meer win-condities en mogelijkheden).
In een beurt ga je simultaan tegels aanvullen tot 4, daarna kies je simultaan 1 van die 4 die je gaat uitvoeren. Dan worden die in spelersvolgorde uitgevoerd (behalve een aantal waar dit specifiek op staat dat die eerst aan bod komen) en dat zijn vaak acties als stelen van een ander, extra tegels trekken, tegels terug leggen, naar een hand kijken, alle zwaarden krijgen,...
Wanneer er 1 deel van de 3 op het spelbord leeg is, is dit de endgame-trigger. Na die ronde is de winnaar bekend. En dat is de speler die excalibur in zijn tegelsetje heeft, tenzij hij ook het vervloekte zwaard in hand heeft. 

Conclusie:
Artwork en afwerking is over the top. Heel mooi met die reliëf-tegels en die zwaarden om het bord in 3 te verdelen. Maar helemaal niet nodig voor gameplay. De artwork zelf is wel heel leuk in thema en kon mij wel bekoren.
Gameplay was vrij random en luck-based. Er zijn heel veel tegels en je moet echt geluk hebben welke je net trekt op het goeie moment. Sommige acties zijn heel sterk en andere wegen daar dan niet tegen op. Aangezien excalibur ook constant wisselt van speler door het stelen en andere acties, kan je helemaal niet zeggen wie gaat winnen en komt het er echt op aan van wie het spel kan gedaan maken op het moment dat hij de winnende tegel in bezit heeft.
Dit duurde veel te lang voor een simpel spelletje, geef mij maar Love Letter!