Sneeuwduikje

We mogen ook wel eens lachen...
J drukte net op het goeie moment af. P nam een duikje van het wandelpad in de tuin en belandde met zijn snoetje helemaal in de sneeuw. 

Schattig en zielig tegelijk.

Sneeuwwandeling met P

Na mijn eigen toertje haalde ik P op om hem toch ook even te laten genieten van de sneeuwpret. Al mag je genieten met een serieuze korrel zout nemen.
De eerste 5 meter al kwispelend en happen naar de sneeuw. De volgende 5 meter naar het pleintje was al wat meer tegenzin om vooruit te gaan. En daarna op het pleintje zat hij met zijn pootjes helemaal in de sneeuw en zakte hij tot zijn buik weg. Nee, dat was echt niet zijn ding. Het kwispelen was weg, het boos kijken kwam in de plaats. We zijn toch nog even naar het park gewandeld maar je merkte dat hij er helemaal geen zin in had. Nat, koud. 'Ieuw, er hangt sneeuw aan mijn pootje'. Hij was dan ook blij wanneer we terug thuis waren en ik hem in een warm badje zetje. En wanneer hij in de zetel mocht zitten bij mij, was hij dolenthousiast. Ons schoothondje.
P was intussen opgewarmd en dan heb ik voor mezelf ook maar een opwarmertje genomen. Een warme chocomelk met slagroom, bij de lichtjes van de kerstboom. Gezellige afsluiter van een wandelnamiddagje.

Sneeuwwandeling

Vandaag kwam er nog wat sneeuw bij. Een mooie 10 cm wit goud sierde onze straten. En als je dan ook nog eens een namiddagje thuis bent, is dat heerlijk om te gaan wandelen.
Eerst een toertje in de Gentbrugse Meersen. Helemaal alleen, geen hond of tieners mee. En ook tijdens het wandelen kwam ik weinig mensen tegen. Enkel bij de speeltuin waren kinderen aan het sleeën, sneeuwmannen aan het maken,... Maar de rest van de tijd was het rustig en stil en mooi.

1e sneeuw van het jaar

In de nacht van maandag op dinsdag viel de 1e sneeuw. Een mooi laagje maar wegens andere bezigheden was het enkel even piepen en wat foto's maken. Eerst van de maandagavond, dan van dinsdagochtend en later van dinsdagmiddag tijdens het treinreizen.