Na de middag naar de Fervenza Do Bellele. Aangename wandeling naar de waterval. Prachtig zicht. In één woord: wauw!
Daarna begon de miserie. Volgens komoot was dit een medium wandeling van 12 km.
Aangezien we wel wat gewoon zijn, durfden we de uitdaging aan. Ondanks dat we weten dat wat ze hier medium noemen toch wel wat zwaarder is.
Maar o boy, hebben we dit onderschat.
Op een bepaald moment was het heel steil afdalen met een touw. Supergevaarlijk. Ik ben dan ook verschillende keren onderuit gegaan, gelukkig had ik dat touw vast.
Bij het bassin gekomen wel een mooi zicht op de poel en een waterval. Maar daarna moesten we terug omhoog. Loodrechte rotswand en klimmen maar. Geen evidentie!
De rest van de route was iets beter, tot we letterlijk door het bos moesten kruipen, geen pad meer te bekennen. Gelukkig de route terug gevonden en het laatste stuk op het gemak gestapt, want ik voelde het toch wel, die paar uitschuivers.
Conclusie: Bart mag geen komoot-wandelingen meer kiezen!
