Ghost Galore
Iedere speler krijgt 1 tegel die je op het einde van het spel zal moeten plaatsen in je grid van 3x3.
Daarnaast zijn er 8 stapels met 7 tegels.
In spelersvolgorde kies je of je de tegel neemt of niet. Neem je die niet, dan draai je een extra tegel van de stapel open en mag je die tegel al dan niet claimen. Wanneer je een tegel neemt, dan puzzel je die op je spelbordje, geen regels van aangrenzend leggen enz... Je kiest dus gewoon waar je die legt.
Wanneer alle stapels op zijn en iedereen 8 tegels plus zijn starttegel gelegd heeft, worden punten geteld.
Ieder monstertje scoort op een andere manier bv per weerwolf zoveel punten en wie de meerderheid heeft nog x-aantal punten er bij. Elke vleermuis scoort x-aantal punten voor een aangrenzende vleermuis,... En dan worden ook nog punten gescoord voor het verbinden van poorten, 1 (gewone poorten) of 2 (speciale poorten) per tegel die je zo aan elkaar verbindt. En dan ken je de winnaar.
Conclusie:
Artwork is grappig. Er zit een overzichtje bij per speler wat er scoort per monster en hoeveel punten het scoort.
Gameplay: Denk Ecosystem maar dan met tegels en monsters ipv kaarten en natuur. En een iets wat ander draft-mechanisme.
Niets nieuws dus.
Leuk fillertje. Maar geen meerwaarde als je al 1 van de versies van Ecosystem hebt wegens veel te gelijkaardig.
zondag 1 maart 2026
Magical Athlete
Magical Athlete
Een old-school race-spelletje.
Er worden 2 rondes van drafting gedaan van de atleten die elk een eigen kracht hebben. Je hebt dus in totaal 4 atleten. En er worden 4 rondes gespeeld.
Je selecteert simultaan een atleet, alle spelers draaien die tegelijk om en zeggen de kracht van hun atleet. En daarna ga je dobbelen. Je zet zoveel stappen naar voor als je dobbelt, tenzij een kracht zorgt voor meer of minder stappen. De eerste over de eindstreep krijgt de grote trofee, de 2e de kleine trofee.
In ronde 2 en 4 komt er ganzenbord-gewijs nog wat extra's bij met te verdienen punten, een beurt overslaan, vakjes vooruit of achteruit gaan.
Na 4 rondes worden de punten geteld en diegene met de meeste punten wint.
Conclusie:
Artwork is leuk cartoonesk. De krachten zijn duidelijk in tekstvorm. En die zorgen wel voor wat grappige momenten, al zijn ze niet altijd even gebalanceerd.
Gameplay-gewijs is het niet veel soeps. Dobbelen, vooruit gaan en hopen dat dit positief uitdraait.
Leuk voor een keertje, maar dit is vooral een party-game met veel geluk en dus totaal niet mijn ding. Blij dat ik hem kon spelen (aangezien die zoveel buzz krijgt) maar zeker niet iets voor de collectie.
Een old-school race-spelletje.
Er worden 2 rondes van drafting gedaan van de atleten die elk een eigen kracht hebben. Je hebt dus in totaal 4 atleten. En er worden 4 rondes gespeeld.
Je selecteert simultaan een atleet, alle spelers draaien die tegelijk om en zeggen de kracht van hun atleet. En daarna ga je dobbelen. Je zet zoveel stappen naar voor als je dobbelt, tenzij een kracht zorgt voor meer of minder stappen. De eerste over de eindstreep krijgt de grote trofee, de 2e de kleine trofee.
In ronde 2 en 4 komt er ganzenbord-gewijs nog wat extra's bij met te verdienen punten, een beurt overslaan, vakjes vooruit of achteruit gaan.
Na 4 rondes worden de punten geteld en diegene met de meeste punten wint.
Conclusie:
Artwork is leuk cartoonesk. De krachten zijn duidelijk in tekstvorm. En die zorgen wel voor wat grappige momenten, al zijn ze niet altijd even gebalanceerd.
Gameplay-gewijs is het niet veel soeps. Dobbelen, vooruit gaan en hopen dat dit positief uitdraait.
Leuk voor een keertje, maar dit is vooral een party-game met veel geluk en dus totaal niet mijn ding. Blij dat ik hem kon spelen (aangezien die zoveel buzz krijgt) maar zeker niet iets voor de collectie.
Keythedral
Keythedral
De Key-reeks intrigreerde mij al even en nu kreeg ik de kans er eentje van te spelen.
In Keythedral leg je samen een spelbord door een tegel te trekken en die ergens aan te leggen. Daarna leg je één van je cijfers op een plaats naar keuze (hoeft niet bij de tegel te zijn die je net aangelegd hebt!).
Wanneer het spelbord vormgegeven is, begint het spel.
Er zijn 4 fases per ronde
* In spelersvolgorde krijg je pionnen waarbij de speler aan beurt kiest welk cijfer op het spelbord getriggerd wordt. Iedereen legt in spelersvolgorde 1 werker (of 2 bij een upgrade) bij zijn cijfer op het spelbord. Zo ga je verder tot alle cijfers afgewerkt zijn (of tot er geen plaats meer vrij is voor werkers).
* Je neemt je werkers terug en neemt het kleur blokje behorend bij de ondergrond waar je werker staat
* Je voert acties uit:
- Upgraden: betaal 1 bruin en 1 zwart blokje en draai een cijfertoken om. Vanaf nu mag je 2 werkers plaatsen als dat cijfer aan de beurt is.
- Hek plaatsen: betaal 1 bruin blokje en plaats een hekje. Wie een hek voor zich heeft, kan geen werker van dat cijfer over het hekje op die ondergrond plaatsen
- Hek afbreken: betaal 2 rode blokjes en breek 1 hekje af
- Tegel kopen: betaal de kleuren op de puntentegel en neem die bij jou
- Wisselen: 2 blokjes tegen 1 kleur naar keuze
- Wisselen speciaal: 2, 3 of 4 blokjes naar een speciale kleur blokje (die nodig is bij hogere puntentegels)
- Kaart kopen: betaal 1 blokje en neem 1 van de 2 kaarten, de volgende beurt moet je passen en blijven passen
- Passen: je doet deze beurt niets. Zolang niet iedereen na elkaar ging passen, mag je een volgende beurt toch terug iets doen. Indien iedere speler na elkaar gaat passen, stopt de ronde
* Spelersvolgorde bepalen:
De startspelerfiche schuift door. En daarna kan je éénmalig in spelersvolgorde blokjes bieden om startspeler te worden. Zegt de startspeler ok, dan krijgt die het aantal geboden blokjes. Wil hij toch startspeler blijven, dan betaalt hij het aantal geboden blokjes aan de hoogste bieder.
Het spel stopt wanneer alle puntentegels op zijn en er worden punten geteld. 1 punt per blokje nog in je voorraad en de waarde van de puntentegels. Daarna ken je de winnaar.
Conclusie:
Artwork is oldschool. Geen symbolen nodig, maar wel een player-aid, die toch wel van pas komt. De gekozen kleuren zijn jammer genoeg te veel gelijkend. Grijs en blauw zijn nog te onderscheiden van werkers en cijfers, maar wanneer deze een upgrade kregen, lijkt het wel heel erg op elkaar. Als ze dan ook nog eens in elkaars buurt liggen, is het echt alert zijn en goed kijken. Idem met de puntenfiches: groen, blauw en zwart zijn erg moeilijk te onderscheiden op de fiches. Maar je wil die ook niet dichterbij nemen om goed te kijken, want dan kan een ander daar op inspelen en kleuren gaan blokkeren of claimen. Ook de logica van kleuren van blokjes ontbreekt soms: een witte ondergrond levert zwarte blokjes. Terwijl je dan wel met een wissel-actie een speciaal wit blokje kan gaan claimen.
Gameplay: het idee is origineel. Niet moeilijk van regels. Met het bieden en spelersvolgorde is er wel wat interactie. Allemaal dingen die ik fijn vind in een spel.
Maar het probleem zit er vooral in dat wie een voorsprong neemt, die enkel maar zal vergroten. En wie achterop bengelt maakt weinig kans om nog iets te betekenen in het spel. Je moet direct kunnen upgraden en wie dit niet kan, mag het vergeten. Je wordt vanaf dan constant overklast omdat anderen 2 werkers mogen leggen en jij maar eentje. Zij krijgen meer blokjes en kunnen dus meer doen per ronde, meer punten oprapen,... En hebben dan ook nog een grotere kans om de prijs op te drijven (en je nog eens blokjes te kosten) of net startspeler te worden (en opnieuw te gaan bepalen welke cijfers eerst getriggerd worden). Heel opvallend dat er 2 spelers dubbel of driedubbel zoveel punten scoorden als de andere 2 spelers (die in een 1e beurt geen upgrade konden doen).
Voor mij werd het dus geen hit maar een miss. En dan ben ik blij dat ik op Essen de nieuwste in de reeks heb laten passeren.
De Key-reeks intrigreerde mij al even en nu kreeg ik de kans er eentje van te spelen.
In Keythedral leg je samen een spelbord door een tegel te trekken en die ergens aan te leggen. Daarna leg je één van je cijfers op een plaats naar keuze (hoeft niet bij de tegel te zijn die je net aangelegd hebt!).
Wanneer het spelbord vormgegeven is, begint het spel.
Er zijn 4 fases per ronde
* In spelersvolgorde krijg je pionnen waarbij de speler aan beurt kiest welk cijfer op het spelbord getriggerd wordt. Iedereen legt in spelersvolgorde 1 werker (of 2 bij een upgrade) bij zijn cijfer op het spelbord. Zo ga je verder tot alle cijfers afgewerkt zijn (of tot er geen plaats meer vrij is voor werkers).
* Je neemt je werkers terug en neemt het kleur blokje behorend bij de ondergrond waar je werker staat
* Je voert acties uit:
- Upgraden: betaal 1 bruin en 1 zwart blokje en draai een cijfertoken om. Vanaf nu mag je 2 werkers plaatsen als dat cijfer aan de beurt is.
- Hek plaatsen: betaal 1 bruin blokje en plaats een hekje. Wie een hek voor zich heeft, kan geen werker van dat cijfer over het hekje op die ondergrond plaatsen
- Hek afbreken: betaal 2 rode blokjes en breek 1 hekje af
- Tegel kopen: betaal de kleuren op de puntentegel en neem die bij jou
- Wisselen: 2 blokjes tegen 1 kleur naar keuze
- Wisselen speciaal: 2, 3 of 4 blokjes naar een speciale kleur blokje (die nodig is bij hogere puntentegels)
- Kaart kopen: betaal 1 blokje en neem 1 van de 2 kaarten, de volgende beurt moet je passen en blijven passen
- Passen: je doet deze beurt niets. Zolang niet iedereen na elkaar ging passen, mag je een volgende beurt toch terug iets doen. Indien iedere speler na elkaar gaat passen, stopt de ronde
* Spelersvolgorde bepalen:
De startspelerfiche schuift door. En daarna kan je éénmalig in spelersvolgorde blokjes bieden om startspeler te worden. Zegt de startspeler ok, dan krijgt die het aantal geboden blokjes. Wil hij toch startspeler blijven, dan betaalt hij het aantal geboden blokjes aan de hoogste bieder.
Het spel stopt wanneer alle puntentegels op zijn en er worden punten geteld. 1 punt per blokje nog in je voorraad en de waarde van de puntentegels. Daarna ken je de winnaar.
Conclusie:
Artwork is oldschool. Geen symbolen nodig, maar wel een player-aid, die toch wel van pas komt. De gekozen kleuren zijn jammer genoeg te veel gelijkend. Grijs en blauw zijn nog te onderscheiden van werkers en cijfers, maar wanneer deze een upgrade kregen, lijkt het wel heel erg op elkaar. Als ze dan ook nog eens in elkaars buurt liggen, is het echt alert zijn en goed kijken. Idem met de puntenfiches: groen, blauw en zwart zijn erg moeilijk te onderscheiden op de fiches. Maar je wil die ook niet dichterbij nemen om goed te kijken, want dan kan een ander daar op inspelen en kleuren gaan blokkeren of claimen. Ook de logica van kleuren van blokjes ontbreekt soms: een witte ondergrond levert zwarte blokjes. Terwijl je dan wel met een wissel-actie een speciaal wit blokje kan gaan claimen.
Gameplay: het idee is origineel. Niet moeilijk van regels. Met het bieden en spelersvolgorde is er wel wat interactie. Allemaal dingen die ik fijn vind in een spel.
Maar het probleem zit er vooral in dat wie een voorsprong neemt, die enkel maar zal vergroten. En wie achterop bengelt maakt weinig kans om nog iets te betekenen in het spel. Je moet direct kunnen upgraden en wie dit niet kan, mag het vergeten. Je wordt vanaf dan constant overklast omdat anderen 2 werkers mogen leggen en jij maar eentje. Zij krijgen meer blokjes en kunnen dus meer doen per ronde, meer punten oprapen,... En hebben dan ook nog een grotere kans om de prijs op te drijven (en je nog eens blokjes te kosten) of net startspeler te worden (en opnieuw te gaan bepalen welke cijfers eerst getriggerd worden). Heel opvallend dat er 2 spelers dubbel of driedubbel zoveel punten scoorden als de andere 2 spelers (die in een 1e beurt geen upgrade konden doen).
Voor mij werd het dus geen hit maar een miss. En dan ben ik blij dat ik op Essen de nieuwste in de reeks heb laten passeren.
Abonneren op:
Reacties (Atom)














