Brokkenpiloten

Weer een paar jaar van mijn leven kwijt. Op de Gentbrugse Meersen was M in het klim-spinnenweb gegaan. En plots viel hij van een paar meter hoog naar beneden. Hij begon gelukkig direct te huilen, hij had een paar schaafwonden en hij zag lijkbleek maar voor de rest leek hij wel ok. Hij was vooral erg geschrokken. En 5 min later kon hij alweer luidruchtig schommelen en spelen dat er een storm op zee was. Oef.
Voor de val had ik wel al een paar leuke foto's genomen en die wil ik jullie niet onthouden.

Downdroom

Aan tafel ging het gesprek over een kindje met een handicap. M zei direct 'ik'. Hij weet dus heel goed dat hij anders is en een handicap heeft.
Hij benoemt zijn handicap als 'downdroom'. En geef toe, dat klinkt toch zoveel mooier dan downsyndroom!

Posters

N had voor haar verjaardag al een nieuwe poster gekregen. En de jongens waren eigenlijk ook al een eindje toe aan een nieuwe poster. Iets voor grote jongens. Hun vorige toy story prent was al van de muur gehaald en hun kamertje oogde toch wel leeg.
Vandaag kregen ze hun langverwachte post. Voor elk een star wars poster. Die werd natuurlijk meteen opgehangen en ze zijn er allebei dolblij mee.

Realistische beeldvorming

Vandaag was er weer heel wat te doen rond de NIPT-test. De reacties heb ik dit keer zelfs niet willen lezen. Negativiteit ten top.
Bij mij komt dan spontaan de vraag: welke informatie krijgen deze mensen van personen met een handicap? Welke plaats mogen mensen met downsyndroom (en algemener mensen met een handicap) krijgen in onze maatschappij?
Vaak krijg je stereotype informatie, verouderderd, geen realistische beeldvorming,...

En toch zijn er ook lichtpuntjes.
Personen met down die op een positieve manier in de media komen.
Een paar weken geleden op tv: Gitte Wens, een actrice met down die meespeelt in een Vlaamse soap. Een paar jaar geleden speelde Els Lanen, een actrice met down, een rol in een Vlaamse serie. En daarvoor hadden we al Kris en Yves die een eigen rubriek hadden in een tv-programma. En laat ons zeker Pascal Duquenne niet vergeten die schitterde in Le huitième jour.
Talenten? Zeker en vast!
Realiteit? Natuurlijk!

En wanneer personen met down een plaats krijgen in de media, komt er herkenning. En deze beeldvorming is zo belangrijk, want het toont voor een stuk de realiteit. Op deze manier krijgen ook mensen met downsyndroom een plaats in de maatschappij.
Laat ons dus vooral focussen op de positieve beeldvorming die er de afgelopen jaren voor zorgen dat downsyndroom niet langer het 'grote onbekende' is waar men schrik voor moet hebben. En die ons tonen dat personen met down ook gewoon meedraaien in onze maatschappij.
En daarbij zal inclusie ook een grote rol spelen. Leer kinderen van heel jong al omgaan met diversiteit in al zijn vormen en je krijgt een mooiere samenleving met respect voor elk kind.

Inclusie, zo doe je dat!

Een mooi filmpje over inclusie. Het is niet moeilijk, het vraagt gewoon wat aanpassing (van de omgeving ;-) )

Flamenco in beweging

Vandaag was een eerste optreden van N haar flamenco-dansen. Niets groots, gewoon even een idee van wat ze in de les doen. We hadden al eens een primeur gehad, een paar weken geleden. Gewoon zonder aankondiging. En toen deed ze dat super goed.
Vandaag echter had ze wat last van plankenkoorts. Ze was erg zenuwachtig en ipv een glimlach op haar gezicht, had ze een heel serieuze uitdrukking. Ze vond het wel leuk om te doen en ze deed dat niet slecht. Op 14 juni is er dan een grotere voorstelling. Ik ben benieuwd!

Lichtfestival

Gisterenavond zijn we naar het lichtfestival geweest. Met de kinderen. Bij het vorige lichtfestival was dit geen succes, ze waren bang, het was veel te druk,... Maar dit keer viel dat heel goed mee. M genoot er erg van, J vond het mooi en enkel op het laatste was het genoeg geweest, hij was moe en had koud. N had het wel wat lastiger, zij had het al van in het begin koud. Maar gelukkig wist ze vanmorgen te vertellen dat ze het wel mooi vond.
De konijnen waren N haar favoriet, J vond het hert supermooi en M was gek op de walvis. Ook ik vond de walvis prachtig en B vond de lange pendule met bollen wel fascinerend.
Als afsluiter van de avond mochten ze thuis om 23u nog een warme chocomelk drinken en die werd gesmaakt!

Mister in red

Oeps, bril kapot. M is er in geslaagd om zijn bril in 2 stukken te breken. Dat werd dus snel naar de optiek en kijken voor een nieuw montuur. Gelukkig was er iets gelijkaardig als zijn eerste bril zodat de glazen gewoon in het nieuwe montuur pasten. M heeft nu dus een rode bril op zijn neus.

Muziekliefhebbers

J vraagt al even om ook naar muziek te kunnen luisteren op zijn kamer. En het leek ons een goed idee als ze alle 3 een radio/cd-speler op hun kamer zouden hebben. Geen geruzie meer over welke cd nu moet op staan en wij moeten niet meer voor de 100e keer naar 'Frozen' luisteren.
Nadat er een nieuwe gangkast kwam voor het speelgoed en de kamers eens goed uitgemest werden, was het dan eindelijk zo ver. Ze mochten zelf het kleurtje kiezen voor hun cd-speler en ze waren alle 3 door het dolle heen. Het eerste wat ze doen wanneer ze thuis komen, is een cd uitkiezen en op hun kamer gaan spelen.

Happy New Year!!!

We wensen jullie een gelukkig 2015!