Elfje N

N is 11. Ze keek erg uit naar vandaag.
Van meter M kreeg ze vorige week al een mooie Hogwarts (Harry Potter) trui en een boek. Thuis moest ze wachten tot haar verjaardag zelf. Ze wist wel al wat haar cadeau was, ze had zelf een horloge mogen kiezen.
Na de cadeautjes nog eens poseren en dan vlug naar school. In de tussentijd had P ook zin in een cadeautje uitpakken. Grappig momentje.
's Avonds mocht ze nog kaarsjes blazen. Geen gewone taart maar een donut-piramide. She loved it!
Gelukkige verjaardag!

Mental Blocks

Als afsluitertje een spel waar ik heel slecht in ben.
Alles wat met bouwen, ruimtelijk inzicht,... te maken heeft, is niet aan mij besteed. Als het dan ook nog cooperatief is, kruip ik liever weg en laat het aan anderen over. En toch konden we de puzzel op 7 minuten tijd oplossen. Vooral dankzij de medespelers.
Er liggen een aantal blokken op tafel, iedereen krijgt een kaartje met zicht (4x zij-aanzicht) op een aantal blokken. En dan moet je in overleg gaan en in 10 min tijd de oplossing vinden.
Wij gingen voor het makkelijkste niveau (oef) maar het kan dus nog veel moeilijker. Je kan ook restricties invoeren (bv niet praten, bepaalde kleur of vorm niet aanraken,...) of variaties waarbij bv de kleur van het ene blok eigenlijk een ander kleur is.
Totaal niet mijn ding.

Terramara

Terramara is een workerplacement waarbij je per ronde minder plaatsen hebt waar je je meeples kan plaatsen.
Je start zoals een gewone workerplacement met een aantal meeples die je op plaatsen gaat zetten. Zet je je meeple op de plaatsen van de 1e ronde, dan krijg je die terug na die ronde. Je kan er natuurlijk voor kiezen om je meeple in een gebied van een latere ronde te zetten maar dan ben je die kwijt tot die ronde achter de rug is. Na de ronde draaien de borden met workerspots op die plaatsen en komt er een groot veld vrij, waar je pas op kan spelen als je beide karren (1 van de tracks) dat punt gepasseerd zijn.
Een meeple kan je niet bij een andere meeple plaatsen, tenzij je op het wapentrack meer hebt dan de medespeler van wie de meeple is. Wanneer je dit kiest, ga je ook 1 stap achteruit op het wapentrack. Enkel je chief kan op een actieveld staan waar al iemand anders staat zonder zich iets aan te moeten trekken van het wapentrack of een stap af te geven.
Workerspots kunnen resources bevatten maar kunnen even goed bepaalde stappen op een track zijn. En wie het verste of het eerste (afhankelijk van het track) het einde haalt, krijgt extra punten.
Tussendoor ga je nog resources omzetten in betere resources, kaarten kopen die extra punten opbrengen en die bonussen of voordelen bevatten. En zo kan je een beetje een engine opbouwen.
Resources lijken in het begin schaars maar worden makkelijker te verkrijgen naarmate het spel vordert. Heel opvallend is dat het karrentrack echt wel heel belangrijk is. Als je daar niet voldoende op vooruit gaat, kan je amper nog acties uitvoeren.
De twist van de draaiende borden na die ronde is goed gevonden. Het zorgt er voor dat tijdens het hele spel er toch wel een schaarste is aan workerspots en je die dus zo goed mogelijk wil benutten. Of dat je een of meerdere meeples zal moeten opgeven om tijdens eerdere rondes op de beste actieplaatsen te staan van een latere ronde.
De iconen zijn in het begin niet altijd zo duidelijk, maar eenmaal je mee bent, herken je die snel.
Een goeie workerplacement die moeilijker is dan hij op het eerste zicht lijkt. Ik sluit graag een volgende keer opnieuw aan als deze op tafel komt.

Paladins of the West Kingdom

In de reeks van Architects of the West Kingdom kwam onlangs de Kickstarter van Paladins of the West Kingdom uit.
Gisteren speelden we dit voor het eerst.
Vergis je niet, het is een compleet ander spel dan Architects. Het blijft een workerplacement, maar eigenlijk ben je vooral met je eigen spel bezig en is het heel strategisch. Heel weinig interactie, enkel bepaalde acties later in het spel of kaarten die weggenomen worden kunnen voor wat blokkeren van de medespeler(s) zorgen.
De linkerkant van je eigen playerboard is vooral resources of voordelen verkrijgen, de rechterkant is om punten te scoren.
Het mainboard is dan links voorwaarden om punten te scoren, per gevorderde ronde een extra actie-mogelijkheid en bovenaan kaarten met voordelen of resources. De rechterkant met bouwplaatsen (resources of acties) en kaarten om te veroveren of end-scoring punten te krijgen.
Je hebt geen eigen kleur maar alle meeples hebben per kleur een speciale functie. En die moet je dan zo efficiënt mogelijk inzetten.
Een beurt bestaat uit je paladin kiezen. Die levert deze beurt 2 meeples op en een bepaald voordeel. Daarnaast krijg je virtueel extra strenght, faith of influence (rood, zwart of blauw track).
Daarna kies je 4 gekleurde meeples door een kaartje te kiezen.
En dan ga je acties uitvoeren. De gewone worker-spots om resources te bekomen komen enkel met de voorwaarde van een bepaalde kleur meeple. En om een actie uit te voeren op de rechterkant, en dus punten te scoren en vooruit te gaan op de track, moet je naast de kleur meeple ook zorgen dat je genoeg strenght, faith of influence hebt. Dit staat onder de actie ook duidelijk aangegeven welk track je moet bekijken en welk track vooruit als je de actie uitvoert.
Het is echt goed nadenken welke actie je wanneer gaat uitvoeren, waar je wil op spelen. En dan in het begin ook nog gokken wat extra punten oplevert (per ronde worden in ronde 1, 2 en 3 extra scoremogelijkheden omgedraaid), want dat kan het verschil betekenen tussen winst of verlies.
Een goed spel. Als je je instelt op individueel puzzelwerk.
Als je verwachtingen zijn om een makkelijke workerplacement te spelen genre raiders, architects,... ga je teleurgesteld zijn. Dit is toch een stuk moeilijker.
Met 2 speel je toch algauw 2u, net omwille van het vele denken, rekenen,... Ik zou hem met 3 zelfs al niet meer aanraden en no way dat je dit spel op een leuke manier met 4 kan spelen, veel te veel downtime, veel te lang spel.
Ik moet deze opnieuw spelen, met een ander verwachtingspatroon, om er echt een goed oordeel over te kunnen hebben.

Schoentje zetten

Fun met de pubers.
We zetten nog eens ons schoentje voor de sint. Improviseren want geen wortels in huis. Dan maar een appeltje. En voor drank zullen we zelf moeten zorgen.
Maar we hebben ons geamuseerd.
En deze ochtend hadden we toch 3 pubers die voorzichtig kwamen piepen of er effectief iets lekkers in hun schoentje zat. Ze hadden geluk 😉
Hun cadeau, dat krijgen ze over 2,5 maand. Een paar dagen eurodisney, daar willen ze wel even op wachten.

Silver & Gold

Als filler kwam deze roll&write (flip&write) op tafel. Je hebt 2 schatkaarten, gaat de vorm die omgedraaid wordt aankruisen. Als je dit niet kan of wil, zet je 1 kruisje. Heb je een kaart af, dan krijg je die punten. Munten kunnen extra punten opleveren. Net zoals palmboompjes. Een rood kruisje aankruisen levert 1 bonuskruisje op naar keuze.
Op sommige kaarten staan naast punten ook zegels, die extra punten opleveren per kleur kaart die je afgewerkt hebt.
Onze ervaring was dat munten wel wat extra opleverden, boompjes te verwaarlozen waren en vooral de zegels zorgden voor heel wat punten.
Voor een filler ok. Maar niet iets wat in onze collectie past.

It's a wonderful world

Het tweede spel op Meeples: It's a wonderful world.
Een kaartspel waarbij je per ronde 7 kaarten gaat draften en dan kiest of je die kaarten wil bouwen of die wegdoet voor de resources. Met die resources en de resources die je krijgt van je startkaart en je gebouwde kaarten, kan je weer nieuwe kaarten gaan bouwen. Een echte engine-building. Na 4 ronden wordt er punten geteld.
Mooie componenten, artwork is leuk. Echter niets vernieuwends. Leuk voor eens een keertje maar geen spel waarbij ik een wauw-gevoel heb. Al zijn er extra modules waarbij je misschien meer opties hebt dan enkel dit basis-spel.

Nanty Narking

Op Meeples kwam als eerste spel van de avond Nanty Narking aan bod.
Je krijgt de geheime rol van een personage en de winst-voorwaarden van je personage.
Vrij simpel, als je die win-conditions haalt aan het begin van je beurt, heb je gewonnen. Haalt er niemand de winst op basis van zijn karakter, dan stopt het spel wanneer de trekstapel leeg is en worden punten (geld, gebouwen en agents) geteld.
Je start met 5 kaarten. Daarop staan verschillende acties. Je hoeft niet elke actie te spelen, maar je moet de acties wel van boven naar beneden doen.
Mogelijke acties zijn: een agent plaatsen, een gebouw plaatsen (gebied waar je dit plaatst is belangrijk want levert een voordeel op), een wartoken weghalen, een moord plegen (kan enkel waar er een wartoken ligt, en die komen er door een agent in een gebied te plaatsen waar al andere agenten staan), geld krijgen, script (tekst op de kaart spelen) of nog een kaart spelen. Behalve deze acties heb je ook een actie die je altijd moet uitvoeren, een event. Die zijn lekker random, negatief en via dobbelsteen bepaald.
Het is een area-control waarbij je niet alleen je eigen spel gaat spelen maar ook gaat gissen naar het karakter van je tegenspelers, zodat je hen van hun winst-voorwaarden kan houden. En waarbij je je events op het beste moment kan proberen uitspelen in de hoop een ander dwars te bomen.
Makkelijke gameplay, veel interactie, bijna geen downtime. De miniaturen en artwork vind ik echter niet zo mooi. Maar dat doet niets af van dat het een leuk spel is.
Ik vrees bij de basis wel voor de herspeelbaarheid (wanneer je de karakters beter kent). Maar in de doos zitten ook nog wel wat andere zaken (bv elk type gebouw heeft een speciale eigenschap,...) waardoor dit wel wat gecounterd wordt.

Dali x Magritte

In Brussel loopt in het Museum voor schone kunsten (Fine Arts museum) een expo van Dali en Magritte. Aangezien we allemaal wel een boontje hebben voor de kunst van Dali, wilden we deze expo zeker bezoeken.
Om 11u bleek er al een hele rij te staan aanschuiven aan de kassa's. Uiteindelijk viel het wachten wel mee. Er zijn verschillende musea of tentoonstellingen ondergebracht in het gebouw. De expo van Dali en Magritte is een tijdelijke expo. Hoewel het druk was, was het niet te druk en konden we alle schilderijen en werken rustig bewonderen.
We zagen verschillende werken die ik nog niet kende of nog niet eerder zag. Ik heb me vooral geconcentreerd op de werken van Dali omdat Magritte me minder aanspreekt. Hoewel we ook van Magritte een paar mooie werken zagen.
De expo is wel redelijk kleinschalig. Op een goed halfuur hadden we alle kunstwerken gezien. Ondanks de korte duur, vond ik het wel de moeite.
Daarna trokken we nog snel even naar de Grote Markt, de kerstboom bewonderen, voor we terug naar huis gingen. Met examens voor de deur, vonden we het belangrijk dat J ook nog tijd had om te studeren, anders hadden we wel wat langer in onze hoofdstad rondgewandeld.

Dali

Magritte

Brussel