Linkin Park @ Rock Werchter

Linkin Park, de groep waarvoor we tickets kochten. Heel benieuwd naar de nieuwe zangeres, hoe dit live zou overkomen, hoe de oude en nieuwe nummers zouden gemixt worden, hoe het geheel zou klinken,...
En we zijn niet echt ontgoocheld, want het was goed, al hadden we het idee dat er meer mogelijk was. En dat ligt niet alleen aan de nieuwe zangeres.
Natuurlijk merkte je wel dat de nieuwe nummers, voor haar geschreven, beter uit de verf kwamen. Ze was zelfzekerder, beter bij stem,... en het kwam oprecht over. Wanneer ze de oude nummers moest zingen, was het allemaal wat stroever, wat twijfelend,... Niet abnormaal, dat verschil, maar het valt op dat -zelfs naar het einde van de toer toe- dit toch wel een issue blijft. Dit zal met tijd hopelijk wel beteren, zeker als er meer en meer eigen muziek bij komt.
Het grootste pijnpunt waren echter de oeverloze overgangen tussen de verschillende nummers. Minuten met intro of outro. Zelfs geen praatje of interactie tussendoor, gewoon de muziek en het wachten op het volgende nummer. Waardoor de vaart uit het concert ging. Als zelfs op een wei vol fans, er hier en daar wat gemorreld wordt dat ze moeten zingen, zegt dit al veel. Komt er nog eens bij dat ze op de gewone concerten van de tour een stuk langer spelen, waardoor dit wel kan in het gehele plaatje. Maar met maar 1,5u speeltijd op een festival, mag, nee moet het wel wat meer vooruit gaan.
Dus ja, natuurlijk was het goed! Maar toch ook een kritische noot om mee af te sluiten.

Heilung @ Rock Werchter

Heilung. Wie het kent, zal er een uitgesproken mening over hebben. Love it or hate it.
Ik kende de groep en wist wat de muziek was die ze brachten (vooraf al geluisterd). Maar ik vermoed dat voor heel wat aanwezigen deze band met Noorse folk, legenden en oude rune-teksten op muziek onbekend was. Dat was duidelijk te merken in de tent. Heel wat kijklustigen, want op het podium wordt een heel verhaal verteld. Maar weinigen die het echt wisten te appreciëren. Ik ben bij de 'lovers'. Het was echt goed gebracht, het verhaal en de muziek brachten echt een geheel en wie zich liet onderdompelen in de sfeer, waande zich echt in oude tijden.
Voor J en mij het beste concert van de dag.

London Grammar @ Rock Werchter

London Grammar hebben we in hun beginperiode een paar keer aan het werk gezien. Heel zacht, breekbaar en toch heel krachtig. Betoverend mooi. Sindsdien zag B hen wel nogmaals op Werchter, het ticket in sportpaleis x-aantal jaar geleden moesten we skippen wegens de sneeuwval. Daarom keken we er nu ook naar uit om hen opnieuw te zien optreden.
En het was goed. Daar is iedereen het wel over eens. Alleen miste ik die intieme sfeer van de eerste concerten, het breekbare maakte plaats voor optreden voor een groot publiek: visuals, meezingmomenten,... Mooi. Maar anders. En voor zowel B als ikzelf toch minder goed dan we ze al eerder zagen. Al blijft het nog altijd wel betoveren.

Rock Werchter

Ja, een paar jaar geleden gingen we naar Rock Werchter en zei ik toen dat ik Graspop veel beter vind. Dat is niet veranderd. Maar als Linkin Park naar België komt en ipv GMM naar RW komt, ja dan moeten de principes er aan geloven.
Dat J ook mee wou (GMM viel midden in zijn examens dus een no go) deed ons besluiten om toch maar tickets te kopen. B blijft er hierna nog 2 dagen werken, maar met ons 3 gingen we wel Linkin Park zien.
Aangezien M op scoutskamp vertrok, we een hotel hadden in Mechelen en de eerste groepen ons totaal niet aanspreken, zorgde er voor dat we tegen 16u op de weide waren.
We zijn vooral in en rond The Barn gebleven omdat daar London Grammar ging optreden en we zeker goeie plaatsen wilden. En intussen konden we uit de felle zon en de drukte blijven.
De eerste 2 bands waren Sigrid en Jacob Collier. De typische tiener-popidolen. Ja, mijn ervaring van 7 jaar geleden dus nog eens bevestigd. Dit zou N wel heel leuk gevonden hebben.
Daarna kwamen London Grammar, Heilung en Linkin Park aan de beurt. En die krijgen een apart blogpostje.
Na Linkin Park wilden we naar het hotel, gaan slapen. Maar op één of andere manier slagen ze er in Werchter niet in om de uittocht vlot te laten verlopen. Pas na 45min op dezelfde plaats kamperen in de auto, kwam er schot in de zaak. Dan nog een volle parking bij het hotel (iets waar we niet op gerekend hadden) waardoor we in de stationsbuurt van Mechelen een plaatsje moesten vinden. Onze terugrit verliep duidelijk niet zonder slag of stoot. Maar we survived. En volgend jaar doen we gewoon GMM (tenzij er weer een goeie band ingepikt wordt door Werchter...)

Sigrid

Jacob Collier