Of toch mee richting Brussel, het concert deed ze alleen. Gelukkig maar, want met het doelpubliek (gillende tienermeisjes) ben ik blij dat ik daar niet tussen moest staan.
B en ik gingen dan maar een filmpje kijken. En dat was al een avontuur an sich. In een kleine en vooral donkere filmzaal je plaats zoeken, geen sinecure. Daarbij ook nog je gsm verliezen, dat is helemaal onbegonnen werk. Het kwam gelukkig goed wnat de gsm werd nog vrij snel gevonden (dank u B!). Jammer genoeg was de film maar povertjes.
We hadden toen nog een uurtje en zijn dan maar 'over the top' gegaan en de toerist gaan uithangen. Foto's op de grote markt en van Manneken Pis. De meest kitcherige en toeristenvalletjes van winkels ea op de gevoelige plaat vastleggen. En als laatste nog eens de verlichte gallerie binnen lopen.
Met nog een 5-tal minuten wachten aan de AB, kwam N snel buiten. Geen stem meer, want na een 100-dagen week en anderhalf uur meebrullen met de liedjes, had die het begeven. Maar wel met stralende ogen en superblij, want het was een heel goed concert geweest.
Brussel by night
























Geen opmerkingen:
Een reactie posten