woensdag 19 september 2018

12

Een jarige in huis. Vanaf nu officieel een puber.
Zijn cadeau heeft hij al gekregen, een smartphone.
Zijn lievelingseten wordt verzet naar vrijdag, dan gaan we in Oostende kip aan 't spit gaan eten. Hij krijgt een restaurantbezoek, niet slecht om daar een paar dagen te moeten op wachten.

De taart kreeg hij wel al vandaag. Met een wens erbij, na het uitblazen van de kaarsjes.
Gelukkige verjaardag J!

zondag 16 september 2018

Roses

Een litteken van de polsoperatie stoorde me al een hele tijd. Ik wou er een tattoo boven zodat die minder goed te zien zou zijn. Maar het litteken liep tot aan mijn hand, was een 5-tal centimeter lang en ongeveer 1cm breed. Niet evident om daar iets leuks over te zetten dat mooi uitkomt.
Een roos, dat is misschien wat cliché. Maar ik vind het wel mooi en het is de bloem uit mijn lievelingsfilm van Disney, Beauty and the beast. Hmmm, toch maar verder brainstormen met dat idee in het achterhoofd.
Op metalconcerten vind ik zo'n zwarte brede band om de pols wel leuk. Maar ik kan die nooit dragen vanwege het litteken. Zou dat geen idee zijn? Een (arm)band van rozen.
En indien ik later verdere tattoo's wil op mijn arm, kan dit mooi aansluiten bij een sleeve.
Zo gezegd, zo gedaan. Donderdag ging Ienjas er mee aan de slag. 3,5u later (en toch wel een stuk meer pijn dan de vorige tattoo's) stond deze beauty op mijn pols.
En intussen ben ik alweer aan het denken voor een volgende tattoo.

woensdag 5 september 2018

'Ik kan het zelf'

Over loslaten en vertrouwen hebben. Er zijn hier al verschillende blogpostjes aan gewijd.
Waar het bij J en N nog wel spontaan gaat, blijft het altijd een extra moeilijke afweging als het over M gaat. Wat kan hij al, waar geven we hem dat vertrouwen en wat schatten we in als nog niet haalbaar? J en N geven ook gericht aan wat ze al kunnen en willen. M overschat zichzelf wel wat, wil hetzelfde mogen en kunnen als zijn broer, zus en vrienden.

De eerste dagen in het middelbaar. Op dit moment kan ik hem (hen) nog brengen en halen wegens ouderschapsverlof. Vanaf oktober lukt dit niet meer.
We hebben verschillende opties overwogen. M en J gaan naar dezelfde school dus het moet haalbaar zijn voor allebei.
Fiets/bakfiets: lukte niet om 's morgens op tijd terug te zijn om een trein te halen. M wordt ook groot voor de bakfiets.
Auto: midden in 't stad, drukte, niet op tijd terug om een trein te halen.
Tram: ja, dat moet mogelijk zijn.
Al van vorig schooljaar namen we vaker de tram ipv fiets om naar de bib,... te gaan. Zo is het een gekend iets wanneer hij effectief samen met zijn broer de tram moet nemen.
Schoolstart. We gaan opbouwen. Eerst samen de route naar school. Ik haal en breng hen de hele week. De week nadien kunnen we al eens testen wanneer ik niet de hele route mee ga. En zo verder. Tot de broers het traject samen kunnen afleggen.
Dat is buiten M en J gerekend. Mama die mee gaat naar school, NIET COOL! De vrienden mogen wel alleen met de tram/bus/fiets. En ja, J heeft een punt.
En M? Die geeft duidelijk aan dat hij het wel ziet zitten, samen alleen naar school. Glunderende oogjes en een grote glimlach toen hij hoorde dat het mocht.
Dag 3: de eerste test. Afzetten aan de tramhalte en van daar nemen ze zelf de tram en stappen de laatste 100m tot aan de schoolpoort.
Ze zijn geslaagd. Via sms kreeg ik te horen dat ze vlot op school waren geraakt.

Cooperative game

Regelmatige lezers van de blog, facebook,... weten wel dat we boardgame-fans zijn. Wie ons een beetje kent, weet ook dat we allemaal nogal competitief zijn. Zeker tijdens een spel.
Dit keer zullen we echter moeten samenwerken in Harry Potter Hogwarts Battle.
Onze eerste coop is een feit.
Cooperative game. Allen samen tegen het spel.
Dat wordt nog eens een uitdaging!

Back to school



5e leerjaar vs 1e middelbaar
Gelukkig was bij de jongens het enthousiasme om naar school te gaan groter dan om te poseren voor de foto. 

Feestje

Deze herfst staat in het teken van vieren.
M en J starten in het middelbaar, een grote stap die wat extra aandacht mag krijgen.
J wordt 12.
B en ik zijn 15 jaar getrouwd.
B wordt 40.
N wordt 10.
Reden genoeg voor een feestje voor vrienden en familie.
Bedankt aan iedereen die er bij was!

zaterdag 18 augustus 2018

Terugblik op Tsjechië

Sinds gisterenavond zijn we terug thuis. Het was een fijne reis.
De 1e keer dat we cultuur combineerden met camping en vooral natuurwandelingen. Iets helemaal anders dan de zon/cultuur vakanties in Spanje van de voorbije jaren.
Een paar conclusies:
- Het hotel Don Giovanni in Praag was top! Ruime kamer, luxueus ontbijt, goeie ligging. Met 5 in 1 ruimte was geen enkel probleem. Ook de 'citytrip' is voor de kinderen heel goed meegevallen. Ze vonden het mooi, interessant,... En ondanks we eigenlijk weinig speciaal kindvriendelijk deden, was het cultuurstuk geen enkel probleem.
- De gekozen camping was een kleine ramp. Het zwembad was niet proper/veilig. De eigenaars waren onbeleefd (lees: op de 1e dag bij het uitpakken stond de eigenares plots met 2 wildvreemde mensen in onze stacaravan die we huurden om deze te tonen. We waren toen te overdonderd maar eigenlijk is dit gewoon niet ok!). Het campingrestaurant serveerde niet wat er op de kaart stond en was een stuk prijziger dan de Tsjechische restaurants (zowel in Praag als in Liberec). Een winkel op de camping was niet aanwezig waardoor vers ontbijt,... al moeilijk was.
Maw als we terug naar deze streek zouden gaan, is het sowieso op een andere camping want deze scoorde ruim onvoldoende!
- De combinatie cultuur/natuur was voor ons ok, de kinderen hadden liever wat meer "vrije tijd" gehad om te zwemmen, relaxen,... Iets waar we naar volgend jaar toe wel rekening mee willen houden.
- Het Reuzengebergte en dan vooral de regio Spindleruv Mlyn heeft een heel positieve indruk op ons gemaakt. Prachtige natuur vlakbij, in het stadje voldoende restaurantjes, leuke avontuurlijke activiteiten voor de kinderen,... En het idee om een kleine trektocht te doen in het nationaal park en in de 'Boeda's' te overnachten, klinkt wel aanlokkelijk. Deze streek maakt dan ook veel kans om volgend jaar (een deel van) onze vakantiebestemming te worden.
- Ondanks we 2 weken in Tsjechië waren, hebben we het idee dat er nog zoveel te ontdekken valt, dat we bepaalde steden toch ook willen bezoeken die we nu wegens tijdsgebrek aan ons voorbij lieten gaan,... Dus volgende jaar gaan we gewoon opnieuw naar Tsjechië!

Spinderluv Mlyn - wandeltocht 2

Nieuwe poging. We zijn dit keer - met mijn aanwijzingen in de juiste richting! - tot bij de Elbe waterval geraakt. De Pancava waterval zagen we vanuit de tegenoverliggende berg maar wegens te weinig tijd zijn we niet meer tot daar geraakt. Idem ivm de bron van de Elbe. Al ligt het allemaal maar 1km van bij de berghut vandaan (die trouwens al 9km stappen van bij de auto was, enkel te bereiken te voet!). We hebben ondervonden dat het aantal kilometers niets zegt over de tijd die je nodig hebt om er te geraken. Over de bergpaden duurt het minstens dubbel zo lang. En dan moet je dezelfde weg nog terug. Een weetje om volgende keer rekening mee te houden.
Het was wel supermooi! De natuur in het Reuzengebergte is echt ongelofelijk!
En ook chapeau voor M, J en N, die 2 dagen na elkaar een moeilijke en zware tocht van 20-25km deden!

Spindleruv Mlyn - wandeltocht 1

Normaal was het de bedoeling om 1 dag te gaan wandelen in het Reuzengebergte. Een tochtje van ongeveer 19km volgens Bart. En we zouden de waterval en de bron van de Elbe te zien krijgen.
Een heel mooie belofte. Maar het slechte richtingsgevoel en de koppigheid van de mannelijke soort, staken een stok in de wielen. Ipv naar de waterval, zaten we "plots" aan de andere kant van het gebergte, vlakbij de hoogste berg van Tsjechië, op 4 km van de top.
De frustratie en teleurstelling was dan ook erg groot. Manlief kroop door het stof en beloofde de volgende dag terug te keren.
Nu kunnen we er wel mee lachen. En achteraf moesten we toegeven dat het een mooie wandeling was. Waarbij we net niet 'on top of the world' stonden.

dinsdag 14 augustus 2018

Theresienstadt - crematorium

In het begin werden de overledenen begraven. Wegens plaatsgebrek en het grote aantal doden in het ghetto wegens onhygiënische leefomstandigheden, ziekte, ondervoeding,... werd het crematorium in gebruik genomen. Toen dit in 1944 stilgelegd werd, werden de overledenen in een massagraf buiten De kleine vestiging gegooid.