Vrolijk Kersttruienfeest

We wensen jullie een vrolijk kerst(truien)feest!

Terugblik op...

Wie had kunnen denken dat 2020 zo'n rotjaar ging worden...
De start was er wel. Mooie herinneringen aan de paar citytrips en concertjes in het begin van het jaar. Een paar daagjes puur genieten in Disneyland Parijs.
En dan begin maart lockdown...
Sociale contacten die niet meer irl mogelijk zijn, vrienden die geen vrienden bleken te zijn, alles viel weg. Tel daar dan nog het overlijden van mijn oma bij en amper mogelijkheid om afscheid te nemen. De zoveelste tegenslag ivm gezondheid in de familie. Niet iets om vrolijk van te worden.

Bijna een jaar verder zie ik het somber in.
De toekomst van de kinderen is niet iets om naar uit te kijken.
In plaats van te genieten van samen zijn met vrienden, losbreken van thuis,... zitten ze meer dan ooit thuis opgesloten.
Geen hobby's meer mogelijk, geen samenkomsten met vrienden, geen verjaardagen vieren, geen familiebezoekjes. Geen eerste keer zeuren om te mogen uitgaan. Geen kansen om een eerste vriendje of vriendinnetje mee te vragen naar de cinema of te gaan zwemmen, shoppen,...
Naast alles wat ze nu moeten missen en wat een grote impact heeft op hun ontwikkeling zullen ze ook de economische/financiële gevolgen dragen wanneer ze volwassen zijn.
Los van de gevolgen voor onze kinderen zie ik ook het grotere geheel. En maak ik me daar heel erg zorgen over.
De maatschappij die stilletjes aan gelooft dat deze maatregelen normaal zijn. Die je er op aan kijkt als je zaken kritisch durft bekijken. De heksenjacht op wie zogezegd geen 'burgerzin' vertoont. De kliklijnen. De angst voor de medemens die in de hand gewerkt wordt door virologen, de media,...
Geen fraai beeld.
Beangstigend hoe de roep om controle en repressie zo hard klinkt. Hoe 'schuldigen' verketterd worden om iets wat nog geen jaar geleden heel normaal was. Hoe verdeeldheid wordt gezaaid en omarmd.

En intussen zitten we met een boom vol pakjes en geen mogelijkheid om de met liefde gekozen geschenken te overhandigen aan de personen die we graag zien.

En toch gaan we proberen om er ondanks alles gezellige feestdagen van te maken... 

In de hoop dat 2021 iets anders brengt.

Christmas-moody

Onze daagjes aan zee zitten er op.
Ondanks de inspanningen om er iets leuks van te maken, blijven we toch een beetje met een wrang gevoel zitten.
Waar we de vorige jaren echt konden ontspannen en genieten, was dit er dit jaar minder.
Normaal straalt Oostende warmte en gezelligheid uit. Kerstmarkt, lichtjes, vrolijkheid.
Dit jaar was daar niets van te merken.
Politie en stewards overal.
Regeltjes volgen.
Ja, ook als er geen kat te zien is, moet de juiste looprichting gebruikt worden. Ja, ook als je maar 5 meter verder moet zijn.
Afgesnauwd worden door een fluo-hesje omdat je een regel overtreedt die duidelijk voor niemand duidelijk is en dan nog privacy-gewijs volledig genegeerd worden door op de foto gezet te worden als crimineel.
Aangestaard worden alsof je de grootste misdaad begaat omdat je de 2 meter over de dijk (waar mondmaskerplicht heerst) durft oversteken om naar het strand te gaan zonder dat mondmasker op te zetten.
Of nog straffer: wanneer je om 7u 's morgens met de hond op de dijk gaat en de eenzame wandelaar net niet wegloopt omdat je dat mondmasker uit laat.
De warmte en gezelligheid die normaal zouden moeten overheersen zijn omgeslaan in verzuurde reacties, regelneverij, angst voor de anderen. 
Christmas-mood?
Het lijkt meer op Christmas-moody...

Spellenpret

Een paar regendagjes aan zee. Dat werd dus spellen spelen. 

L.a.m.a., Machiavelli, Hero Realms en Love Letter kwamen als eerste op tafel. M koos die laatste en J hielp M.

Ook Christmas Tree en Deep Sea Adventure kwamen aan bod. 

En ja hoor, ook deze keer won M met Deep Sea Adventure!

Het water is veel te diep...

P had altijd al wat schrik van water. 

Na zijn avontuur op de zandbank, wil hij zelfs niet meer door de kleinste stroompjes. En hij krijgt dan ook zijn zin, want B en J dragen hem. 

Bange hond? 

Of sluwe hond?

Zeehondje

Dinsdag begon droog dus konden we een goeie wandeling doen. Onderweg, ter hoogte van een golfbreker aan het sportstrand, zagen we deze lieverd. De foto's zijn niet super wegens enkel smartphone met weinig zoom bij.

Avondwandeling

Na maandag een dagje vol regen en dus binnen blijven, klaarde het tegen de avond gelukkig wat uit. Even geen tieners rond ons hoofd, gewoon B, P en ik. 

En een andere kijk op 1 van de lichtinstallaties van The Crystal Ship by Night.

Cloudwatching

Nadat we P gered hadden, zagen we nog deze mooie wolkenformatie.

Zandbank

Oeps. 

Het water kwam wel heel snel. En plots stonden we vast op de zandbank. Snel oversteken dus. Probleem. 

P had schrik van de zee en bleef dus staan op de zandbank. 

Baasje to the rescue!

The Crystal Ship by Night

The Crystal Ship by Night 

Paar mooie extra's maar had er meer van verwacht. De gewone tour toont meer streetart en voor die paar speciale licht-attracties is de tour te lang. Ook zijn er weinig nieuwe werken in deze 'By Night' versie verwerkt, waardoor we wat op onze honger bleven zitten.

Geen groot succes dus voor ons. Al denk ik dat het wel interessant kan zijn voor wie nog niet eerder naar The Crystal Ship ging kijken.