Beetje social deduction en met de winnende tegel in hand overblijven. (Zoals Love Letter maar met iets meer win-condities en mogelijkheden).
In een beurt ga je simultaan tegels aanvullen tot 4, daarna kies je simultaan 1 van die 4 die je gaat uitvoeren. Dan worden die in spelersvolgorde uitgevoerd (behalve een aantal waar dit specifiek op staat dat die eerst aan bod komen) en dat zijn vaak acties als stelen van een ander, extra tegels trekken, tegels terug leggen, naar een hand kijken, alle zwaarden krijgen,...
Wanneer er 1 deel van de 3 op het spelbord leeg is, is dit de endgame-trigger. Na die ronde is de winnaar bekend. En dat is de speler die excalibur in zijn tegelsetje heeft, tenzij hij ook het vervloekte zwaard in hand heeft.
Conclusie:
Artwork en afwerking is over the top. Heel mooi met die reliëf-tegels en die zwaarden om het bord in 3 te verdelen. Maar helemaal niet nodig voor gameplay. De artwork zelf is wel heel leuk in thema en kon mij wel bekoren.
Gameplay was vrij random en luck-based. Er zijn heel veel tegels en je moet echt geluk hebben welke je net trekt op het goeie moment. Sommige acties zijn heel sterk en andere wegen daar dan niet tegen op. Aangezien excalibur ook constant wisselt van speler door het stelen en andere acties, kan je helemaal niet zeggen wie gaat winnen en komt het er echt op aan van wie het spel kan gedaan maken op het moment dat hij de winnende tegel in bezit heeft.
Dit duurde veel te lang voor een simpel spelletje, geef mij maar Love Letter!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten