Ancient Knowledge

Ancient Knowledge.
Ok, ik geef het toe. Ik hou wel van wat engine-building, kaartjes spelen en combo's maken voor punten. Als deze dan ook nog zo mooi zijn, dan wil ik die wel. Deze heeft dus vorige herfst heel vaak wel en niet en wel en niet en... op mijn Essenlijstje gestaan. Maar uiteindelijk geschrapt omdat hij al in de spelersgroep ging komen en er nu eenmaal keuzes gemaakt moeten worden.
Een beurt bestaat ui 3 fases:
* Fase 1: acties
Je gaat 2 acties kiezen uit 5 mogelijke acties. Dit mag 2x dezelfde actie zijn.
- Speel een kaart. Ofwel leg je een kelk-kaart met een max van 5 kaarten die een permanent voordeel geeft. Ofwel speel je een monument-kaart, dan leg je die op de juiste cijfer-plek (je kan manipuleren door kaarten uit je hand af te geven) met de beperking dat er max 2 boven elkaar mogen liggen per cijfer en je legt de nodige manuscripten er op. Sommige monument-kaarten hebben ook een kostprijs van 1 of 2 kaarten discarden.
- Kies een technologiekaart en krijg het voordeel of endgame-scoring
- Leg x-aantal kaarten af om x-aantal manuscripten van kaarten in je tijdlijn weg te spelen
- Tab x-aantal kaarten af in je 'past' en krijg 2 nieuwe kaarten van de trekstapel per getabde kaart
- Trek 1 kaart van de trekstapel
* Fase 2: Timeline
Je kan nu alle kaarten met het bouwsymbool activeren en de actie/voordeel uitvoeren/krijgen
* Fase 3: Decline
Je schuift al je kaarten 1 plaats op naar links. Gaan 1 of 2 kaarten van je tijdlijn naar je past, dan komen de manuscripten op je spelersbord te liggen. Elk manuscript is 1 minpunt op het einde van het spel (maar met sommige kaarten kan je die nog vrijspelen).
Het spel stopt wanneer iemand 14 kaarten heeft in zijn 'past'.
Daarna tel je de punten van de monumentkaarten, plus de punten van de speciale endgame-scoring monumentkaarten, plus de endgame-scoring van technologiekaarten, plus 1 punt per monument dat nog in je timeline ligt. Min 1 punt per manuscript dat je nog op je spelbord liggen hebt (manuscripten nog in je tijdlijn tellen niet mee!).

Conslusie:
Het artwork en thema is mooi. Het doet je direct zin krijgen om wat meer van de monumenten in de wereld te gaan ontdekken. Leuk dat van elk monument ook wel op de kaart staat aangegeven waar het zich bevindt. Het past thematisch ook wel om monumenten te laten 'verouderen' en naar het verleden te plaatsen.
Van gameplay is hij leuk. Keuzes maken welke kaarten je wil houden en welke je kan weggooien, dat vind ik altijd interessant. Het minpunt in deze is dat je eigenlijk altijd (behalve bij een aantal technologie-kaarten niet) blind van de trekstapel trekt. Soms heb je dus ook wat geluk nodig met wat je trekt, want vaak hebben de extra scoring op monumenten-kaarten te maken met set-collection.
Er is ook weinig interactie. Ok, je hebt wel bepaalde kaarten die er iets van interactie inbrengen maar die komen niet vaak voor. Je bent vooral bezig met je eigen tableau en kaarten.
En de manuscripten op de monument-kaarten leggen in de tijdlijn om die daarna soms direct weer te kunnen wegspelen is wat prutswerk en haalt soms de vaart wat uit het spel. Het is natuurlijk wel 1 van de mechanismes tot scoring of minpunten, maar het voelt vaak aan als extra werk ipv vlot te spelen. Jammer want het idee is wel goed.
Al bij al eentje die ik graag nog eens meespeel. Maar waarvan ik blij ben dat ik die niet aangekocht heb omdat in eenzelfde genre ik dan bv Forest Shuffle het betere spel vind wegens meer zelf in de hand en meer interactie (al is het dan indirect)

Glass Road

Glass Road
Action-selection en resource-management in pure vorm.
Wij speelden met 2 en daarbij zijn de regels net iets anders dan met meer spelers.
Het belangrijkste mechanisme in dit spel is 2x het rad met resourcemanagement. Je hebt een rad en gaat tijdens je beurten resources bijkrijgen en verplaatsen. Wanneer je een leeg vak hebt net naast de wijzer van de basisresources schuift de wijzer door, je krijgt een upgrade naar 1 extra glas of steen maar verliest dus van elke basisresources eentje.
Het spel bestaat uit 4 rondes. Je gaat elke ronde simultaan 5 kaarten selecteren en op basis daarvan ga je dan acties uitvoeren. Je speelt elk om beurt een kaart. Ben je de enige met die kaart op handen, dan krijg je beide acties. Heeft je tegenspeler die ook, dan krijg je allebei de keuze welke van de 2 acties je gaat uitvoeren. Je speelt verder tot iemand alle kaarten uitgespeeld heeft. Heeft de andere speler nog 3 kaarten in handen, dan mag die nog 1 kaart uitspelen. Indien niet, dan stopt de ronde.
De meeste acties draaien rond resources krijgen en/of omzetten. Er zijn echter 2 andere acties mogelijk:
- je koopt een tegel die voordelen gaat opleveren. Ofwel onmiddellijk éénmalig gebruik, ofwel ongoing ability of endgame-scoring.
- je gaat 3 gedekte tegels (eentje van elke stapel) nemen en bij jou leggen. Die kan enkel jij dan kopen en bouwen op je spelbord.
Na 4 rondes stopt het spel en tel je de punten. Punten zijn enkel te verdienen met de endgame-tegels die je hebt gekocht (en de 3 voorgedrukte op je spelbord).

Conclusie:

Symbolen duidelijk. Artwork basic maar ok. Het past in het spelgeheel.
Gameplay: In het begin dacht ik 'ja, dat komt goed', inschatten wat de ander gaat spelen (adhv welke keuzes van endgame-tegel weet je al een beetje welke richting het uit gaat) en hopen dat je gelijk hebt. Dat rad dat zo frustrerend goed is. En toch viel het voor mij wat plat. Je doet 4 rondes hetzelfde: kaartje spelen en resources omzetten om daarna een tegeltje te kopen dat hopelijk wat punten gaat opleveren. Maar ondanks dit, bouw je weinig op en levert het met maar 4 rondes erg weinig punten op. Het was bij ons ook vrij duidelijk vanaf het begin wie er ging winnen.
Niet overtuigd van deze klassieker. 

Bruxelles 1893 Belle Epoque

Bruxelles 1893 Belle Epoque
Deze stond in de namiddag op Meeples ingepland. Bieden, area-control en workerplacement.
Je bent een architect in Brussel en gaat bouwmateriaal verzamelen, een gebouw bouwen en inrichten met kunstwerken die je krijgt en/of verkoopt.
De startspeler bepaalt uit 2 opties op welk veld je speelt en welke acties dus al dan niet toegankelijk zijn.

In je beurt ga je 1 of meerdere van je meeples op het spelbord plaatsen.
* Speel je op het kolommenbord dan plaats je 1 meeple met 1 of meer geldstukken op de gekozen actieplaats.
Mogelijke acties:
- Bouwmaterialen nemen: je kiest 2 algemene bouwmaterialen (blauw, bruin, geel) naar keuze uit de voorraad.
- Bouwen: je betaalt de nodige bouwmaterialen waarbij je minstens met de 2 aangeduide materialen moet betalen (mogen ook jokers zijn). Daarna verzet je het rad zodat een volgende bouwactie (door jezelf of door medespelers) met andere materialen moet betaald worden. Je legt je gebouw op 1 van de actieplaatsen. En daarna krijg je 5 punten indien je niet met witte blokjes (joker) betaald hebt.
- Schilderij krijgen: je kiest een schilderij en legt dat bij jou
- Schilderij verkopen: je mag het rooster x-aantal keer manipuleren afhankelijk van hoeveel schilderijen je hebt. Dan verkoop je een schilderij en krijgt de munten en punten van waar dat kleur staat. Je legt je verkochte schilderij op 1 van de 2 plaatsen (mag je zelf kiezen). Een volgend schilderij dat je wil verkopen kan niet dezelfde kleur hebben als wat er bovenaan ligt.
- Een nobele steunen. Ofwel kies je een nobele voor éénmalig voordeel. Ofwel leg je die bij jou en kan je elke beurt het voordeel gebruiken. Op het einde van het spel moet je deze echter wel kunnen betalen of je verliest punten.
Wanneer je op een gebouw van een andere speler staat op een actieplaats krijgt die nog een extra voordeel.
* Speel je op het Brussel-bord dan plaats je 1 meeple, staat er op die actie al 1 of meerdere meeples, dan plaats je altijd 1 meer dan de meeste meeples van 1 kleur. Bij een 4-spelerspel kunnen 2 spelers 1 meeple op dezelfde actie plaatsen en moet er pas een extra meeple betaald worden vanaf de 3e speler die die actie kiest.

Mogelijke acties:

- Geld: je krijgt x-aantal geld afhankelijk van de kaart die er ligt

- Nobele gebruiken: je kan (1x per beurt) x-aantal nobelen gebruiken (afhankelijk van waar je staat op het track) voor hun voordeel

- Jokeractie: je kiest 1 van de acties van het kolommenbord en voert die uit (kan handig zijn wanneer die niet meer toegankelijk is of wanneer je bv geen geld meer hebt om te leggen)

- Witte bouwmaterialen nemen: deze dienen als joker bij het bouwen.
De eerste die past krijgt nog een kaartje met 2 'manneke pis' en een munt. Wanneer alle spelers gepast hebben, volgt nog een clean-up en een scoring. Wie het meeste meeples heeft op het Brussel-bord moet er 1 terug in de voorraad leggen (bij gelijkspel geldt dit voor alle spelers die gelijk staan). Elke lelie met 4 meeples er rond scoort en wie het meeste meeples heeft krijgt punten afhankelijk van zijn track (bij gelijkspel krijgen ze allebei het voordeel). Daarna ga je op het kolommenbord kijken wie het meeste geld heeft gelegd in elke kolom. Die krijgt de voordelenkaart. Je kan de kaart gebruiken voor het voordeel of om endgame-scoring te verhogen. En er staan soms x-aantal 'manneke pis' op. Bij gelijkspel krijgt niemand de kaart. De nieuwe startspeler wordt bepaald door wie het meeste manneke pis voor zich heeft.
Na 6 rondes is het spel klaar en volgt er nog een endgame-scoring. Je moet je nobelen betalen en voor elke nobele die je niet kan betalen krijg je 5 minpunten. Daarna krijg je punten voor gebouwen (afhankelijk van het track). En nog voor meeples, nobelen, schilderijen, geld (ook hier weer afhankelijk van hoeveel kaarten je er bij gezet hebt aan de rechterkant van je bordje).

Conclusie: Het artwork is mooi! Belle epoque en dat toont zich in stijl. De symbolen zijn duidelijk en intuitief en elke actie heeft een eigen kleur zodat je heel snel weet over welke actie het gaat. Jammer echter dat de symbolen zo klein zijn weergegeven onder de actieplaats want als er overheen gebouwd is, wordt het echt goed kijken om te zien welke actie er onder verstopt zit. Zonde want dit vertraagt het spel wel wat.

Gameplay is helemaal mijn ding: bieden, workerplacement, area-control zijn samen wel een mooi geheel. En elke actie is wel overgoten met een laagje interactie. Want wat je doet heeft op verschillende manieren effect op je tegenspelers. Je moet dus tegen een beetje frustratie kunnen maar wat is dit heerlijk spelen! Met 4 speelde deze op 2 uurtjes. Doenbaar maar soms net wat te frustrerend voor de laatste speler. Met 2 kan ook maar medespelers vertelden dat deze dan echt wel anders speelt ivm meerderheden die makkelijker zijn en meeples kwijtraken op het Brussel-bord. Ik zou dan ook eerder opteren om deze met 3 te spelen.

Deze versie is dan ook eentje met een uitbreiding er bij maar die hebben we voor een 1e keer spelen er wijselijk uit gelaten. Een extra grondstof, extra spelbord ea ging net wat te veel van het goede zijn.

Er is ook een 1e editie en daarbij zijn in deze versie nu een paar kleine veranderingen die gameplay beter maken zoals bv kiezen van kleur schilderij ipv random gedekt nemen en bepalen van startspeler.

Als deze nog eens op tafel komt, sluit ik met veel plezier aan.

Tapestry met alle uitbreidingen

Tapestry
Eentje waar een tijdje geleden veel rond te doen was. Niet enkel omwille van het spel maar ook omwille van het ongebalanceerd zijn van een aantal volkeren. Dit werd toen wel wat rechtgezet en er zijn intussen ook 3 uitbreidingen die zorgen voor meer balans en meer mogelijkheden om te scoren.
Maar omwille van de negatieve commentaren heb ik die toen niet gespeeld en kwam het er later ook niet van. Toen vorige zondag Meeples een hele dag was en er niemand van de spelersgroep kon, sloot ik uiteindelijk bij deze aan.
In het begin van het spel kies je een uniek volk uit de 3 die je trekt. Die hebben soms een extra startvoordeel en/of een voordeel tijdens het spelen. Daarna krijg je ook nog 1 gebouwenkaart waarbij jij de enige bent die dat gebouw kan plaatsen indien je aan de voorwaarden voldoet.
Daarna ga je elk om beurt acties doen. En die zijn eigenlijk vrij eenvoudig: je betaalt resources om vooruit te gaan op 1 spoor en voert de bijhorende actie uit. Er zijn 4 sporen bij het basisspel en 1 extra met uitbreiding.
- blauw: gaat focussen op verkennen waarbij je met bepaalde acties tegels gaat trekken en/of leggen op het spelbord, aangrenzend aan je hoofdstad of aan door jou veroverde gebieden. En zorgt voor bruine huisjes wegspelen.
- geel: gaat focussen op technologiekaarten (en ze upgraden) en gele huisjes wegspelen.
- rood: gaat focussen op veroveren van de aangelegde tegels of gebieden van een tegenspeler en rode huisjes wegspelen

- groen: gaat focussen op vooruitgaan op andere sporen (met of zonder bonus) en vrijspelen van grijze huisjes
- paars (uitbreiding): gaat focussen op kunstwerken die je elke keer je naar een nieuwe era gaat, gaat triggeren. Daarnaast kan je ook nieuwe bordjes verdienen van elke soort huisjes waardoor je beter gaat scoren op dat spoor.
Wanneer je op een spoor als 1e een gebouw passeert, krijg je ook dat gebouw om op je stad te plaatsen. Gebouwen en huisjes ga je zo plaatsen in je stad dat je een grid van 3x3 bedekt (gratis resource naar keuze) en/of rijen en kolommen scoort (grijze huisjes-track).
Als je niet meer kan of wil, dan ga je passen en kom je in een nieuwe era terecht. Je triggert je kracht van je volk (indien van toepassing), gaat een nieuwe tapestry-kaart spelen, mag een technologiekaart upgraden en krijgt inkomsten van de vrijgespeelde sporen. Inkomsten zijn resources en punten. En in een volgende beurt kan je dan gewoon opnieuw acties uitvoeren. Het kan dus perfect zijn dat spelers in verschillende era's spelen.
Het spel is gedaan wanneer iedereen geen acties meer kan doen na era 4. Daarna volgt nog een upgrade van technologiekaarten en ga je nog een laatste keer je inkomen scoren.

Conslusie: De gebouwen (en ook huisjes) zijn echt wel mooi gedaan. Groot, gemakkelijk te hanteren en oogt leuk. Maar naar overzicht houden is dit wel een nadeel want het kan wat chaotisch worden op je spelersbordje op die manier. Een tegeltje in de juiste vorm had ook perfect gekund, zou de prijs drukken en maakt het overzichtelijker. Hoewel ik over het algemeen fan ben van deluxe-upgrades en mini's ea, vond ik het hier niet echt een meerwaarde.
Gameplay is echt goed. Veel keuzemogelijkheden want vanuit je volk zal je al in een richting geduwd worden op welke sporen je je zal focussen. Daarnaast krijg je tijdens het spelen ook wel wat tapestry-kaarten waardoor je ook hier veel keuze hebt en zoekt naar de beste combo. 
Nu de balans er meer is, is het ook echt spannend. Dan zie je plots iemand een grote sprong nemen en denkt dat je dat nooit zal inhalen en dan plots sta je even ver. 4 van de 5 spelers zaten dan ook echt tegen elkaar van punten (nummer 5 liet ons het nakijken).
Voor een eerste keer spelen hoefde het paarse track er niet bij. Dit maakte het voor mij net wat te veel keuze en te veel verschil in mogelijke scoring. Ik snap waarom veelspelers van Tapestry dit wel leuk vinden. Maar zelf ben ik aan het terugkomen van al die uitbreidingen.
Met 5 was spelduur wel erg lang, ruim 3u. Ik denk dat hij met 3 of 4 beter speelt wegens minder downtime en kortere spelduur.
Al bij al: een goed spel waar ik met plezier nog eens bij aansluit, maar dan liefst enkel basisspel.

Kerala: The way of the elefant

Kerala: the way of the elefant
Puur tegellegspelletje dat op een halfuurtje speelt.
De startspeler legt x-aantal tegels open gelijk aan het aantal spelers. En mag als 1e eentje kiezen. Die legt hij aan aan 1 van zijn olifanten en gaat zijn olifant dan op de juist gelegde tegel plaatsen. Daarna is de volgende speler aan beurt om 1 van de openliggende tegels te kiezen. Wanneer alle tegels in die ronde gekozen zijn (of je terug bij de startspeler bent, als er iemand paste), dan neemt de volgende speler het zakje, trekt x-aantal tegels enz. Je kan 2x in het spel passen. Wanneer je dit doet, dan leg je 1 olifant neer en hoef je die ronde geen tegel te nemen.
Je kan een tegel overbouwen, met sommige tegels kan je een andere tegel of je olifant verplaatsen naar waar je dat wil. De bedoeling is dat je van elke kleur minstens 1 tegel hebt. En dat liefst in 1 aaneensluitend gebied, want heb je meerdere gebieden van 1 kleur, dan ga je minpunten krijgen. Behalve als het je eigen kleur is, dan mag je 2 gebieden hebben.
Het spel stopt wanneer alle tegels op zijn. En dan volgt de puntentelling. Heb je meer gebieden per kleur dan moet je die wegdoen tot je er maar eentje overhoudt en telt elke weggelegde tegel als 2 minpunten. Elke rechtopstaande olifant is nog een punt. Je telt daarna per kleur het aantal olifantjes en dat zijn je punten voor die kleur. Daarnaast heb je nog 2-kleurige tegels die 5 punten scoren als die correct aansluit. En dat vormt je eindscore.

Conclusie: Wat een mooie artwork. Ik ben helemaal gek op die olifantjes! Daarnaast zijn de kleuren en symbolen ook heel duidelijk. En heeft het spel heel eenvoudige regels. Maar ondanks die eenvoudige regels zit er toch meer denkwerk en diepgang in dan je op het 1e zicht zou zeggen. Je moet zorgen dat je liefst maar 1 gebied per kleur hebt maar dat is nog niet zo eenvoudig. Je moet dus goed plannen. En een beetje geluk hebben met de tegels die getrokken worden. Toppertje na 1 play. Ik weet alleen niet of deze overeind blijft na x-aantal keer spelen.

Ra

Ra
Biedspel op tegels die scoren via set-collection.
Er zijn 3 rondes. Een ronde is gedaan wanneer er x-aantal (afhankelijk van spelersaantal) Ra-tegels getrokken zijn. Iedere speler krijgt 3 biedtokens met allemaal verschillende waardes. Je zal dus nooit een gelijkspel kunnen hebben.
In je beurt kan je standaard kiezen tussen een tegel trekken of een bieding starten. Heb je al een godentegel, dan kan je die eventueel ook afgeven om gratis een gewenste tegel te nemen die op het spelbord ligt.
Trek je een tegel, dan leg je die onderaan het spelbord.
Wanneer er een Ra-tegel getrokken wordt start er sowieso een bieding en gaat diegene die de tegel getrokken heeft als laatste mogen bieden (maar is hij niet verplicht die te nemen als de anderen niet bieden). Idem wanneer je de tegel op het laatste beschikbare vakje legt. Kies je echter als actie een bieding te starten dan mag je ook als laatste bieden maar ben je wel verplicht om te bieden als niemand anders biedt. 
Wanneer je de bieding wint, neem je het biedtoken van het middenveld (voor de volgende ronde) en leg je jouw biedtoken op het middenveld.
Iedere tegel heeft een andere manier van scoren.Tegels met een scarabee er op blijven liggen, de andere tegels scoren deze ronde en gaan daarna weg. Daarnaast zijn er ook rampentegels. Wanneer je die krijgt wanneer je de bieding wint, dan ben je verplicht om 2 tegels van die kleur weg te gooien (samen met de rampentegel).
Na 3 rondes krijg je nog punten voor verschillende/dezelfde blauwe gebouwen en voor je biedmarkers. Dan tel je dit samen met je verdiende punten tijdens het spel en ken je de winnaar.

Conslusie: De artwork van deze oudere versie is gewoon ok. Natuurlijk zijn de artwork en componenten van de nieuwste deluxe-versie een stuk mooier. Maar deze versie doet ook gewoon wat hij moet doen.
Ondanks dat er wel wat spelersinteractie in het spel zit en je ook soms een tactische zet gaat doen om een betere biedtoken te krijgen voor de volgende ronde, viel deze voor mij wat tegen. Ok, de regels zijn simpel. Maar ook de acties zijn ook simpel. En soms te simpel. Een beurt is vaak letterlijk een tegeltje trekken uit de zak. Je weet op voorhand ook al een beetje wie de bieding gaat winnen, zeker als er een mooie combo ligt gaat deze naar diegene die het hoogste getal heeft op dat moment. Vrij voorspelbaar. Dan bied je eigenlijk alleen maar mee zodat die wel zijn hoogste getal moet gebruiken maar weet je dat je gewoon nooit kans maakt om die bieding te winnen. De rest van onze spelersgroep was ook niet echt overtuigd van gameplay. Eentje die ik met een gerust hart dus links kan laten liggen.

Metropolys

Metropolys
Deze bied- en area-control game kreeg onlangs een nieuwe uitvoering: Skyrise. Wij speelden echter de oude versie.
Je krijgt in het begin van het spel 2 doelkaarten. Eentje met een gebied (kleur), eentje met een doel hoe je je biedmarkers moet plaatsen (bv rond een meer, verbinden via bruggen,...).
De startspeler (in de eerste ronde is deze random, daarna is het de persoon die het vorige bod gewonnen heeft) kiest een gebied en plaatst een biedmarker naar keuze (cijfer naar boven). In spelersvolgorde biedt je er boven en zet je je eigen biedmarker op een aangrenzend gebied. Of je gaat passen. Zo blijf je doorspelen tot er niet meer boven geboden wordt. De winnaar draait zijn biedmarker om zodat enkel het staafje blijft staan en het cijfer zichtbaar is. En daarnaast moet hij het token oprapen dat op dat gebied ligt, indien er eentje ligt. Die tokens zullen plus- of minpunten zijn op het einde van het spel. Daarna worden alle andere biedmarkers (die met het cijfer omhoog staan) weggenomen en mag diegene die het bod won en het gebied dus veroverde een nieuw startbod uitbrengen op een gebied.
Het spel is gedaan wanneer iemand alle biedmarkers op het spelbord staan heeft en dus 13 gebieden veroverd heeft. De eindtelling is de som van alle tokens, de punten op je doelkaarten en 5 punten per gebied waar je de meeste hoogste torens hebt.

Conclusie: Hoewel de nieuwe uitvoering Skyrise er prachtig uit ziet, is het origineel al erg de moeite. Zeker ivm duidelijkheid is dit een topper: amper symboliek, gewoon de staafjes met cijfers en een spelbord met de gebieden die duidelijk afgebakend zijn en opvallen in kleur. Zelfs met een vol bord blijft het overzichtelijk.
Gameplay is vlot. Amper regels, toch wel wat denkwerk. Want je wil natuurlijk wel dat ene gebied. Maar hoe er te geraken is wat zoeken. Daarnaast wil je ook dat de ander zijn hoge biedmarkers moet inzetten zodat jij later kan overbieden wanneer het er echt toe doet. Dus het is wat inschatten wanneer je je bod moet opdrijven en wanneer je laag kan blijven. En wanneer je een speler moet afblokken (zeker wanneer wat duidelijker wordt wat de doelen zijn, zal dit belangrijker worden).
Van interactie is deze echt goed. Psychologisch spelletje met het bieden, dat kan ik wel appreciëren. Met 4 spelers ook een speeltijd van ongeveer een uurtje en amper opzetwerk of regels en dat is ook altijd fijn.
Blij dat ik deze kon spelen. Maar als ik dan vergelijk met nog zo'n oudje dat ik onlangs speelde en een nieuwe editie krijgt en in hetzelfde genre ligt, dan gaat mijn voorkeur uit naar Kreta.