Met vallen en opstaan

J leert nu echt goed stappen. Hij peddelt de keuken door en terug en door en terug en ... Het enige probleem is dat hij regelmatig valt. Ofwel stopt hij plots en valt op zijn poep, waardoor hij eventjes verschiet. Erger is als hij zich ergens aan wil vastgrijpen om te stoppen en er naast grijpt waardoor hij valt en zich pijn doet. Zijn gezichtje staat intussen vol builen, blauwe plekken, schrammen,... Gelukkig is hij meestal vlug getroost en gaat vol enthousiasme de volgende stap-uitdaging aan.

Babysit-ramp

Aangezien wij naar een vrijgezellenavond gingen en de grootouders beiden niet konden oppassen hadden we een babysit gevraagd via de gezinsbond. Aangezien zowel mijn zus als ikzelf nog gebabysit hebben en we dus wel goede ervaringen hebben met de gezinsbond, hadden we daar een babysit gevraagd.
Het was een ramp! Ze kon M en J niet uit elkaar houden. Beide kindjes hebben niets gegeten. Ze zei dat ze niet wilden, maar van de voorziene pudding voor J was er zelfs niets aangeraakt, dus heeft ze niet eens geprobeerd. Deze nacht heeft M dan nog zijn flesje melk gedronken en J heeft aan de borst gedronken en ze waren beiden uitgehongerd.
Ze zei dat ze allebei koorts hadden, ze had gebeld of ze een suppo mocht geven. Ik was akkoord gegaan. Toen we thuiskwamen zei ze dat M diarree gehad had (aan de telefoon was het J die diarree gehad had) en dat de suppo dus niet gewerkt had en dat ze dan nog maar een suppo gegeven heeft.
Toen we hen deze ochtend verversten zagen we dat bij allebei de pampers omgekeerd aan waren. De kleefflapjes zaten aan de rugzijde, de elastische band zat aan de buikzijde. Bij J zat er zelfs nog vuil tussen de billetjes met als gevolg dat hij nu rode pijnlijke billetjes heeft.
Er waren nog tal van kleine dingen die niet in orde waren.
Een ervaring om vlug te vergeten. Volgende keer als de grootouders niet kunnen babysitten blijven we dan nog liever thuis. Ons vertrouwen heeft toch wel een ferme deuk gehad.

Danstheater

Vandaag hebben de knuffelberen een danstheater opgevoerd. Op het liedje van Sofie de krokodil hebben alle knuffels een eigen dansje gedaan. Ipv Sofie de krokodil, die tatert maar, die tatert maar, Sofie de krokodil, haar mondje staat nooit stil werd het Sofie de krokodil, die danst maar, die danst maar, Sofie de krokodil, die danst maar in het rond. En zo deden alle knuffels een dansje. Eerst werd er vooral gekeken hoe ik alles deed, maar algauw wilden M en J dat ook uittesten. Ze mochten dit elk om beurt en hadden veel plezier. De lachspieren werden goed getraind.

Oefenen

Omdat we zaterdag naar een vrijgezellenavond gaan, hebben we een marathonsessie oefenen met melk geven aan J er op zitten. Met trots kan ik zeggen dat J uiteindelijk van vanillepudding smult. En ook een melkpapje gaat er, wel wat moeizaam, in. Hij zal dus zaterdag geen honger moeten lijden. Gelukkig maar. Want ik zat eventjes met de handen in het haar. Hij weigerde alles van melk en yochurt.
Ons allesetertje heeft dus 1 ding dat hij niet lust. Maar we hebben nu toch een alternatief. Nu hopen dat het bij de babysit even vlot gaat als bij ons.

Logopedie

Deze voormiddag is de logopediste van de thuisbegeleidingsdienst langsgekomen om met M wat te oefenen en te kijken hoe ver hij staat. Hij had erg schrik toen ze binnenkwam, maar toen de boekjes uitgehaald werden, was alles goed. Hij verslindt dan ook boeken. Ze was tevreden dat M bij het kijken in de boekjes en benoemen van prenten zowel het SMOG-gebaar nadeed en ook spontaan de gebaren maakte die hij al kent.
Het spelen en imiteren was moeilijker. M kon zijn aandacht er niet bijhouden en na een paar minuutjes was hij telkens afgeleid.
Ze zei ook nog dat de stemgevingen van M naar mij toe goed waren, naar haar toe was het wat minder.
Over het algemeen toch een redelijk goeie logo-sessie.

Pop en broer

M speelt graag met zijn pop. Hij geeft ze aaikes, knuffels, kusjes. Jammer genoeg doet hij dit enkel bij zijn pop. Zijn broertje moet zich "tevreden" stellen met een duw, een stamp, een krab, een beet,...
Is dit nu typisch voor broers? De hele dag gevecht, nooit eens elkaar kunnen gerust laten. Eigenlijk niet met of zonder elkaar kunnen.
Ik weet dat M zijn broer wel graag ziet, maar soms word ik horendol van de zoveelste ruzie.

De boekentas

Dit is dus de "roze" boekentas.

Druk

We hebben een druk weekend achter de rug. Zaterdagvoormiddag nog gaan schattenzoeken bij mijn oma. Emotioneel zwaar voor haar (en ook wel voor ons). ' s Middags is B dan om een andere boekentas geweest en hij heeft toch de "meisjesboekentas" mee. De groene was er niet meer in velcro, dus het is dan toch de blauwe geworden. 's Avonds was er dan familiebarbeque bij B's tante. Wat leuk startte, was algauw een ramp. M was oververmoeid en was niet te kalmeren. Zelfs Bumba bracht geen rust. Gelukkig kalmeerde M uiteindelijk, juist als we op het punt stonden om terug naar huis te gaan. M heeft zelfs nog veel gegeten, nog leuk gespeeld (voetballen!) en hij viel in het terugrijden als een blok in slaap.
Zondag was het kuisdag en in de namiddag was er speelstraat. J heeft zijn kilometerkes afgestapt! Constant heen en weer met de loopwagen en wij er maar achter lopen. M had niet veel zin om te spelen, hij bleef liever bij mama of papa in de stoel zitten en een boekje kijken. En de koekjes die hij kreeg van de buren gingen vlot naar binnen.
Dan nog de kindjes in bad, met een overstroomde badkamer als gevolg. Maar ze waren zo zwart van een weekendje buiten ravotten dat het bad echt wel een noodzaak was.

Een stapje verder

J stapte in het begin van deze week nog maar 2 pasjes alleen. Vandaag stapte hij plots 10 stapjes alleen. Mijn babytje is nu echt een peuter geworden.
Het doet wel raar. Afscheid van de babytijd van J en welkom in het peutertijdperk.
Ook tegenover M vind ik het moeilijk. J staat nu zowel letterlijk als figuurlijk een stapje verder in de (motorische) ontwikkeling dan M.
Hoe ga ik hier best mee om? M blijft de grote broer maar soms lijkt het alsof J de grote broer is en M de kleine broer. Moeilijk. Het zal aanpassen en zoeken worden. We geraken er wel, misschien via een omweg, misschien rechttoe, rechtaan. Maar we zullen wel een manier vinden zodat iedereen in ons gezin zijn plaatsje heeft en daar gelukkig mee is.

Roze boekentas

M gaat in januari naar school. Maar we wilden nog wat keuze hebben in boekentasjes, dus zijn we gisteren om zijn eerste boekentas geweest. Hij wou een Bumba-boekentas. We kozen voor een boekentas met velcro zodat hij ze zelf makkelijk kan open en dicht doen. De kleur mocht hij zelf kiezen. Er was keuze tussen roze, groen en blauw. B stelde zijn veto tegen het roze, dus M koos de blauwe bumba-boekentas. Toen we wat verder waren begon B te twijfelen. Er was toch nog wel wat roze aan de blauwe boekentas, hij vond het dus erg meisjesachtig. OK, ik geef toe en hij mag de groene boekentas halen.
Thuisgekomen bekijk ik de boekentas eens goed. En je raad het al, B heeft de verkeerde meegenomen. Hij heeft eentje met een rits in plaats van met velcro-sluiting genomen. Zucht, typisch voor B.
Zaterdagmiddag mag B dus terug naar de winkel om de boekentas te gaan ruilen zodat de nieuwe boekentas een velcrosluiting heeft.
Mannen...