Lepeltje in de mond

J eet dus zelf vaste voeding. Normaal eet hij dit nog met de handjes. Vandaag wou hij, juist zoals M, een lepel. Eten deed hij daar niet mee, maar wat is een lepel toch leuk speelgoed.

Valse kroep

Deze nacht is M volledig in paniek wakker geworden. Hij kon geen adem halen, had pijn en was daardoor in paniek. Ook moest hij enorm hoesten, echt als een zeehondje. En hij was hees. Toen hij gekalmeerd was mocht hij bij ons in bed om zo verder te slapen. Hij is nog een paar maal wakker geworden omdat hij geen adem kon halen. Heel beangstigend voor zowel hem als voor ons.
Deze namiddag hadden we dan een afspraak bij de kinderarts en het verdict: valse kroep. Dus straks wat junifen om het ontzwellend effect en dan maar hopen dat het helpt.
Jammer genoeg is het wel besmettelijk, dus er is kans dat J het ook nog krijgt. Duimen maar dat J ervan gespaard blijft.

Mijn goede voornemen

Af en toe heb ik het moeilijk om 24u/24u en 7 dagen op 7 paraat te staan voor mijn 2 kapoenen. Hoe graag ik hen ook zie, af en toe wil ik wat ME-time. Dit is er tot nu toe nog niet echt van gekomen, buiten enkele zeldzame keren. Dus ik neem me voor om iedere dag minstens een halfuurtje enkel voor mezelf te reserveren. Geen kindjes of man in de buurt, geen tussenkomst in ruzies, geen hulp bij het verpamperen. Gewoon een halfuurtje "rust".
En aangezien ik best ook iets aan mijn conditie zou doen (want na 5m lopen hangt mijn tong al op de grond). En we hier ook een cross-trainer hebben staan, ga ik daar gebruik van maken.
Eventjes niets aan mijn hoofd, in de hoop wat meer innerlijke rust te vinden. En ik sla dan 2 vliegen in 1 klap, want het komt ook mijn conditie ten goede.
Een goed voornemen volhouden, kan je dat leren?

Regen

Deze morgen hing er letterlijk en figuurlijk een regenwolk boven mijn hoofd. Het regent hier goed door. En de weergoden vinden dat ik ook een beetje tegenslag mag hebben.
Het begon al deze morgen vroeg toen ik de poezen wou buitenlaten. Die vonden het maar raar weer en kwamen vlug terug binnen, natuurlijk met vuile poten.
Dan had ik alles klaargemaakt om M naar de onthaalmoeder te brengen, maar ik vond de paraplu niet. Ik wil vertrekken en stop M in de buggy. Geen probleem tot ik buiten kom en de regenhoes over de buggy span. M begint te huilen van schrik. (Gelukkig bestaan er op zo'n momenten tutjes.)
De paraplu gaat open en rarara, die is kapot. Er vallen een paar staafjes naar beneden en de ene helft blijft slap hangen. Dan maar ons haasten zodat we niet te nat worden.
Bij de onthaalmoeder wil M niet blijven, hij wil terug mee naar huis met mij. Hij roept en weent hartverscheurend, en ook al zegt elke vezel in mijn lijf dat ik hem mee naar huis moet nemen, toch wint mijn verstand het en ik laat hem bij de onthaalmoeder, wetende dat hij over een paar minuutjes gekalmeerd is en hij een leuke dag zal hebben.
Terug thuis laat ik J nog eens bij me drinken en dan vertrekt J langzaam naar dromenland.
Deze avond zal ik ook eventjes kunnen wegdromen met de avonturen van Kapitein Jack Sparrow. We gaan naar de bioscoop naar "Pirates of the Caribbean: at worlds end" gaan kijken.

Kikisj

Deze namiddag naar een voorstelling van Kikisj geweest. Leuke kleertjes die ontworpen zijn en verkocht worden door een kennis. We waren met een groepje mama's (en B was de enige papa en hij heeft zich voortreffelijk gedragen tussen de kletstantes!). Veel gebabbeld, ook al was ik meer een luisteraar dan een babbelaar. Lekker gegeten (de taart was echt lekker, M vond dit duidelijk ook ). En zowel M als J hebben een heerlijke tijd gehad. Ze hebben echt zo flink gespeeld, en zijn dan nu ook volledig uitgeteld. Het was echt een gezellige namiddag!

M met de loopauto

Van de kinésiste moet M veel oefenen met stappen. Hij heeft dan ook voor zijn verjaardag een paar maand geleden een mooie loopauto van HABA gekregen. In het begin keek hij er niet naar om. Maar de auto is blijven staan en nu vindt hij niets leuker als stappen met zijn loopauto. En nu het mooi weer is, is dat zelfs nog leuker. Nu heeft hij veel meer ruimte. Kijk maar!

Impressies van een leuke dag

Garnalen

M wordt ziek van garnalen. Dit hebben we gisterenavond mogen ondervinden. Hij wou gisteren al bijna geen tomates crevittes eten en ook zijn frietjes bleven onaangeroerd. En dat terwijl hij anders zo'n frietjesmonster is. Zijn flesje melk had hij wel nog opgedronken. Rond 22u heeft hij serieus moeten overgeven. Hij zag lijkbleek. Hij voelde zich overduidelijk niet goed. We hebben hem nog vlug een bad gegeven, de lakens ververst en gedweild en dan kon hij terug slapen. De hele nacht heeft hij onrustig geslapen, maar deze morgen ziet hij er al een stuk beter uit. En hij speelt zoals anders.
Dit is niet de eerste keer dat hij zo moet overgeven. Vorige 2 keren was het telkens na garnaalkroketten gegeten te hebben. Nu hij ook deze reactie doet na het eten van gewone garnalen, weten we dat hij daar dus overgevoelig voor is. Dat wordt dus opletten dat hij geen garnalen meer eet.

"Mama"

J heeft deze voormiddag voor de eerste keer "mama" gezegd. Of zo maak ik mezelf toch wijs. Hij stond recht aan het park en geraakte niet meer naar beneden. Hij begon wat te zeuren en plots kwam er mammam uit zijn mondje. Bewust? Geen idee. Maar het eerste stapje in het mama-zeggen is gezet.

Rapley

"Baby's met een lepel voeden uit een potje is niet goed"
Baby's met behulp van een lepeltje voeden uit de vele soorten potjes met 'pureevoedsel' die momenteel op de markt zijn, is niet goed voor hen. Dus geef ze liever enkele maanden melk, en dan vaster voedsel. Die waarschuwing, die de Britse krant The Observer afdrukt, is afkomstig van een van de kopstukken inzake kinderverzorging bij Unicef.
Gill Rapley van Unicef is van mening dat baby's die vanaf heel jeugdige leeftijd met de lepel uit een potje worden gevoed, op latere leeftijd meer kans lopen op gezondheidsproblemen. Volgens Rapley is het geen goed idee om alleen voeding in pureevorm te geven en moeten kleuters zichzelf op vroegere leeftijd leren voeden, zonder het lepeltje van moeder, want kauwen is goed voor hen. Ze wijst erop dat "degelijk wetenschappelijk onderzoek er geen twijfel over laat bestaan dat een baby tijdens de eerste maanden van het leven niets anders nodig heeft dan melk, ofwel uit de moederborst of in de vorm van formulemelk. Wanneer een baby zes maanden is, moet hij of zij zelf beslissen wat hij in de mond neemt. Als de kleine rechtop zit, en een volwassene toezicht houdt, kan de baby zichzelf dan voeden met de vingers". (LIM)
Bronnen:http://www.hln.be/hlns/cache/det/art_495860.html?wt.bron=hlnNieuwsbrief
http://www.guardian.co.uk/medicine/story/0,,2104953,00.html

Gelukkig wisten we dit al vroeg en hebben zowel M als J op deze manier met vaste voeding kennisgemaakt op de leeftijd van 6 maand.
Bij M was dit nog wat moeilijk omwille van zijn motorische ontwikkeling. Hij kon nog niet goed rechtop zitten en ook stukjes naar de mond brengen was moeilijk. Omdat M (oa door slechte begeleiding bij de borstvoeding) al kunstvoeding kreeg en echt wel honger had (op kunstvoeding staat nu eenmaal een limiet), zijn we dan eventjes overgeschakeld naar papjes. Maar vanaf 13 à 14 maand eet M stukjes.
J is een natuurtalentje. Hij eet graag. De hoeveelheid varieert, maar zolang hij borstvoeding op verzoek krijgt, komt hij niets te kort.
Het is echt een plezier om hen zo te zien eten.
Zelf heb ik veel steun gehad aan het bijvoedingsforum.